logoTerug naar de voorpagina...

Automatismen

29 september 2006 – Ineens stel je jezelf een vraag: Waarom draai ik om het scheermesje af te spoelen de warmwaterkraan open? En niet die van het koude water? Dat is toch veel goedkoper, want je laat de boiler niet aanslaan.

Sinds de scheerbeurt van vanavond weet ik de oplossing. Het is heel simpel. Je hebt het scheermesje in je rechterhand en dus gebruik je de linker om de kraan open te draaien en dan is de warme het dichtste bij.

Zo'n automatisme zie ik ook terug bij het afsluiten van de computer en de randapparatuur. 's Avonds gaat alles uit, maar ik vergeet wel vaak de printer af te sluiten. Blijkbaar ben ik op een of andere manier zo beïnvloed dat ik het nu achterwege laat.

Vandaag las ik over de zoveelste episode in het afluisterschandaal bij Hewlett Packard oftewel HP. De directie van 's werelds grootste printerfabriek liet privé-detectives anderhalf jaar nagaan waar een lek richting media zat.

Het leidde inmiddels tot zittingen van een onderzoekscommissie van het Amerikaanse congres. Zo gek heeft Richard Nixon het in de Watergate-affaire niet eens gedaan, zei een senator.

Ik ben er nu achter waarom ik mijn HP-printer vergeet uit te zetten. In het groene lampje zit een cameraatje en dat houdt mij in de gaten. Alles wat ik doe en zeg, gaat via het USB-kabeltje, mijn computer en het modem het www op en komt zo bij die mevrouw Dunn van HP uit.

Het grote kapitaal zit erachter. Ze bespioneren mij. Ze willen weten met wie ik praat, ze tappen met ingewikkelde en dure programma's mijn e-mails en internetverkeer af. En dat terwijl ze het gewoon op deze weblog kunnen lezen.

Waarom makkelijk als het moeilijk kan, dat vind ik ook. Daarom plak ik straks een pleister over dat groene oog en dan ben ik uit beeld. En ik zet Omrop Fryslân keihard aan, dan horen ze mij ook niet meer.

En wat dat links zitten van die warme kraan aan het begin van dit stukje betreft, dat snap ik nu ook. Het is een samenzwering van de energieleveranciers met de scheerspullenmakers. Omdat ik ieder keer onnodig de warme kraan open draai, wordt er meer gas verbruikt. Dat is winst en die winst wordt gedeeld.

Elektriciteitsleverancier NUON is daar ook achter gekomen en probeert daar een graantje van mee te pikken, heb ik inmiddels gemerkt.

Reken maar uit. Een kwart van de Sneker bevolking is man in de scheerbare leeftijd, schat ik. Dat zijn dus ruim 7.500 mensen. Houdt dat eens op per jaar tien eurocent aan extra gasverbruik, dan is de winst 750 Euro, alleen al in Sneek.

Gisteravond werd ik, uiteraard ongevraagd, gebeld door een dame die het mij namens dat NUON gemakkelijk wilde maken.

Oh ja, zeg ik.
Ja, zegt zij.
Hoe dan? vraag ik.
Wij willen u naast stroom nu ook gas leveren. Dat komt op één rekening. Dat is toch gemakkelijk?
Ik stel een onnozele vraag: Komt dat gas dan ook uit het stopcontact?
Ze is even stil. Dit antwoord staat niet op haar computerscherm en nu moet ze zelf een vervolg bedenken.
Hoezo, vraagt ze vervolgens timide.
Nou, dan is het pas gemakkelijk, zeg ik.

En verbreek de verbinding.


25 miljoen Euro en niet meer


Sneek splitst theater en Centrum voor de Kunsten

27 september 2006 – Er komt eindelijk schot in de realisatie van het nieuwe Sneker Centrum voor de Kunsten oftewel een “muziekschool” plus (dus met mogelijkheden voor toneel-, dans- en multimediale opleidingen) en het nieuwe theater.

Vanmiddag presenteerden de wethouders Hans van den Broek en Tom Metz de ambitieuze plannen. De provinciale media brachten vervolgens het nieuws prominent. De gemeenteraden van Wymbritseradiel en Sneek zijn inmiddels geïnformeerd, vanavond krijgen de omwonenden de nodige informatie.

cultuurhart Het accent lag tot nu toe op het gebied rond het huidige postsorteercentrum aan de Westersingel en het achterliggende Nieuwehovencomplex. De keus is sinds vandaag voor wat betreft het CvK gevallen op de combinatie Noorderkerk, Bolwerk en de achterliggende scholen aan het Oud Kerkhof. Samen met de Openbare Bibliotheek en Leeszaal die aan de Noorderkerk grenst en de Martinikerk ontstaat er in de toekomst een nieuw Cultureel Sneker hart, aldus wethouder Van den Broek.

cvk De Noorderkerk met rechts het Bolwerk.

Bruggetje over gracht

Aan de overkant moet het stadstheater verrijzen. Maar de band met het CvK, zoals die in de oorspronkelijke plannen stond, mag niet verbroken worden, stellen de dagelijkse bestuurders van Sneek. En daarom is er een voetgangersbruggetje scheef over de Westersingel gedacht.

Een leuk idee, daar niet van, maar het is natuurlijk de vraag of dat bruggetje haalbaar is, gezien de kwetsbaarheid van dit oude stukje Sneek. De heren beroepspolitici denken van wel. Hoe denken (een deel van) de raad en de omwonenden daar straks over?

Voor wat betreft de Noorderkerk, waar nu nog appartementen in gedacht zijn, en omgeving is sprake van een win-win-situatie. Dat hoekje Sneek zal in de nabije toekomst in het kader van de stadsvernieuwing op de schop moeten, anders dreigt het te versloeren. Omdat het om een combinatie van verbeteringen gaat, denkt de gemeente flink wat subsidiegeld binnen te kunnen halen.

postkantoor

Op de plaats waar nu het Sneker postsorteercentrum staat, moet straks het theater verrijzen.

Gat van 5 miljoen Euro

Daar zit op dit moment nog de angel. De financiering, het project moet 25 miljoen Euro gaan kosten, is nog niet rond. Er is nog een gat van 5 miljoen. Maar het Centrum voor de Kunsten moet er komen, want de huidige onderkomens zijn niet meer van deze tijd. Daar zijn afspraken met de gemeente Wymbritseradiel over gemaakt.

Betekent dus dat er eventueel op onderdelen van het plan bezuinigd moet worden. En dan zal het theater het slachtoffer zijn. Of de modulenbouw-optie gaat spelen, waarbij het CvK in onderdelen gespreid in de tijd gerealiseerd wordt. Zo van, als we geld hebben, gaan we door.

In het geval van het theater gaat men nog uit van het meest ambitieuze, namelijk een zaal van 600 stoelen. Zo'n accommodatie kan gemakkelijk teruggebracht worden naar 450 of minder en dat scheelt financieel een slok op een borrel.

De Sneker raad mag zich in november over de plannen uitspreken.


We binne der weer…

23 september 2006 - Ut is weer foorbij. Twee weken sonne, kultuur, ouwe kerken en gebouwen, spagetie, pietsa's mar ok suurkool en brune bônen, neie kennissen, regen en un sood boeken lezen, mar geen droge lektuur. Of ut sudden de nalaten fertellingen fan Tolkien weze mutte (en dan sien je un bericht in de krant dat sien seun noch een terugfonnen ferhaal bewerkt het. Hij het der jaren over deen.)

En intussen draaide de wereld gewoon door. Op de wereldomroep was elke dag het weerbericht. Plus het nieuws, maar dat sloeg ik over. Een Nederlandse krant kopen gebeurde ook niet elke dag.

Su miste ik dat Tom Metz op de Marktstraat un remproef bekeken het. En dat de burgemeester un kienderboekewinkel opent het. En dat Donner en Verkerk opstapt binne fanwege de Skipholbraan. Miskien dat Verdonk nou ok eindelijk ferdwient, mar dat sal wel niet.

Ik zag het in de krant, in de stapel die ik aan het doorneuzen ben. De stapels nog te lezen uitgescheurde berichten groeit. De meer als 500 digitale foto's moeten nog geselecteerd worden, want wat heeft men, zelfs beppe die mijn fotografie altijd bewondert, aan acht zonsondergangen boven het meer van Trasimeno?

Dus… de verslagen van de Italiaanse avonturen moeten nog even wachten. Nog geen lekskooien op de dwaze azuri die met gevaar voor eigen leven op mijn bumper kleven. Nog geen warme woorden voor diezelfde azuri die met jobsgeduld mijn primitieve gebrabbel in hun taal terugbrachten tot begrepen communicatie.

Mar sels de ondergaande sonne boven die grote waterplas falt niet te fergelieken met één boven ons eigen Sneekermeer.


Opregte Sneeker was twee weken vanwege (prettige) omstandigheden uit de lucht.

zon

Vroege vogels

3 september 2006 – Je hebt ze toch echt nog: de vroege vogels. Vanmorgen hoorde ik bij die categorie omdat ik zo nodig wat gebouwen wilde/moest fotograferen.

Op zondagmorgen is er nauwelijks verkeer, zodat je ongestoord midden op straat je werk kunt doen. Het licht is zacht, waardoor je geen harde schaduwen krijgt.

Om kwart over zeven reed ik al richting centrum. Het viel mij op dat er, een beetje verloren, voornamelijk toeristen rondliepen en hondjes werden uitgelaten. In de verte was het brommen van de veegauto van de gemeente te horen.

De echte vroege vogels, zeemeeuwen en andere rommelvreters, hadden bezit genomen van de Kleine Kerkstraat. Daar stond ook een Albert Heijn winkelwagentje, een stoel die men vergeten was binnen te zetten, een fles in de deuropening en keurig op de grond lag een plastic bakje zonder patat maar nog wel met pindasaus.

kerkstraat

Verder lag er een geknakte paraplu tegen een gevel. Was er weer geslagen in dat vaak roerige kleine stukje uitgangscentrum van onze mooie stad? Was er iemand op zijn kop gehengst met die paraplu? Onder het urinoir in de Kruizebroederstraat lag een leeg plastic flesje.

Ondanks die troep is er, als je er op gaat letten, toch veel moois te zien in ons Sneek. Gevelversieringen die je anders nooit opvallen. Je kijkt vaker omhoog, want je weet dat je niemand tegen komt.

verboden

Buiten het centrum is het op zo'n vroege zondagmorgen helemaal rustig. Op het industrieterrein kom je niemand tegen. Zelfs in de industriehaven heerst de stilte. De Douwe Hendrik van Douwe en Hetty Visser ligt nog voor de wal.

Vrijdag, toen ik in het kader van “Biografie van een vaarweg” aan het PM-kanaal zat, hoorde ik Pieter Verhoeff bij Omrop Fryslân vertellen dat hij bij Spannenburg de Douwe Hendrik had voorbij zien komen.

Verslaggeefster Amarins Geveke riep gelijk kraaiend dit schip uit tot de rode draad die alle scribenten maar moesten volgen. Ik dacht meteen: vergeet het maar, dat is Douwe en die gaat naar Sneek. En inderdaad, om acht minuten voor een uur, bijna twee uur later, draaide hij bakboord uit, richting Sneek.

douwevisser Gisteren zeilde hij Douwe mee in de wedstrijd om de Frisobokaal, die de provincie Fryslân elke drie jaar organiseert voor de bobo's van het bedrijfsleven. Grou won, Heerenveen werd twee, Sneek drie. Zie ook www.skutsjesilen.nl onder nieuws.


Boatsjes, boatsjes, boatsjes

1 septimber 2006 - Hjoed wie it dus de dei fan sitte oan it kanaal. Henk van der V. hat it o sa't nei 't sin hân, lies ik al. Hij hearde wakker ferhalen fan minsken. Hy wol. De iennigen dy't ik sjoen ha, wienen twa fytsers en ien frommiske dat oan it kuierjen wie. En fansels de "stewards" dy't in pûdsje mei bolle, drinken en fruit brochten.

broek

Niks mis mei, want ik hie fannemoarn yn alle alteraasje ferjitten bolle te smarren en yn de pûde te dwaan. Fierders kaam ien man op in skootmobyl del, dy't ûnderweis wie nei in fûgelhut. Hy hie ek in boatsje sei er, en m.s. Fandêr dus dy skootmobyl.

kanaal

En fierders boatsjes, boatsjes, boatsjes. Fan alle soarten, grutte en lytse, moaie en nuvere. Mei rijen bongels bûtenboard of sa't it heart as it gjin hierbak is. En fansels de herinnerings oan boattochter yn it ferline. Mar dêr sil ik letter yn in oar ferbân oer skriuwe. Nei't it ferhaal foar it boek “biografie van een vaarweg” klear is.vaarweg

Op himsels wie sa'n dei oan it Margrietkanaal in leuke erfaring, ek al omdat je foar it earst yn je libben in hermelyn yn it wyld sjogge, mar net om al te faak te dwaan. Nei in pear oeren hat in minsk dy't net de rêst fan in sportfisker hat, it wol sjoen. Dan giet hy yn himsels praten, protteljen op immen dy't de fok net goed oanlutsen hat (de seilynstrukteur fan jierren lyn komt dan wer om ‘e hoeke sjen) en giet hy fleantúgen yn de loft fotografearjen. Obserfator is in iensum fak.

En as je soksoarte frjemde dingen dwaan geane, dan wurdt it tiid om it spul by mekoar te swyljen en de kuier werom nei it parkearterrein te meitsjen.