kopTerug naar de voorpagina...

Achteruit en vooruit zien? Nee dus.

30/31 December 2016 - Het past, vrienden, bij het moment van het jaar. We kijken achter- en vooruit. Wat gaat de geschiedenis in aan mooie momenten en wat wordt het in het nieuwe jaar?

It komt dochs oars; het is een gevleugde Friese uitdrukking, die ook in 2016 jaar pijnlijk werd bevestigd. Wie had bijvoorbeeld gedacht dat het Trump, de Amerikaanse versie van onze Tromp, zou lukken om...

Dus laten we maar geen (sombere) voorspellingen plegen. De couranten doen dat immers alvolop. Hoewel, een landelijk blad probeert, met een dagelijks positief artikel in de aanloop naar 2017, de schijn van optimisme op te houden.

De Opregte Sneeker geeft u geen adviezen voor bijvoorbeeld de landelijke en gemeenteraadsverkiezingen. Wie hem kent, weet welke richting hij aanhangt. Wie anders denkt, even goede vrienden, maar breng in ieder geval een stem uit. Desnoods strategisch; whatever that may be.

En verder... geniet van de geneugten des levens in een jaar dat zich weer als een bloem gaat ontluiken. Het kan nu nog.

Frou D. en de Opregte Sneeker wensen u
alle goeds in 2017.


De Wëreldbänd en Sneek

22 December 2016 – Het gebeurt niet vaak dat de Opregte Sneeker zich geroepen voelt om iets op deze website aan te bevelen. Hij heeft bijvoorbeeld bewust nagelaten de (weder)komst van Arno Brok naar Fryslân te promoten.

Gezien de reacties in de media hoefde dat ook niet. Op Facebook, op Twitter en zelfs op de voorpagina van de Leeuwarder Courant vandaag is het een en al hosanna over onze oud-burgervader. Maar in de gerespecteerde landelijke (kwaliteits)kranten nog geen woord.

wereldbandEen uitzondering op de bekende regel maak ik evenwel graag voor de voorstelling van de Wëreldbänd, vrijdagavond in Theater Sneek. Net als Brok heeft dit gezelschap iets met ons theater aan de Westersingel. Ik durf wel te stellen dat mede dankzij Brok wij nu een cultuurvoorziening hebben, die twee BN'ers, de beide Paul'en (De Munnik en De Leeuw), informeel genomineerd hebben als beste van Nederland.

Toen ons theater nog tijdelijk in het voormalige postkantoor was ondergebracht, maakte de Wëreldbänd daar zijn voorstelling geschikt voor podium en publiek. Hoe men in Sneek terecht kwam? Tja, directeur Ben van der Knaap blijkt steeds weer uitstekende relaties te hebben in de wereld van toneel en ander amusement.

Wat is de kracht, het bijzondere van de Wëreldbänd? Dat er niet alleen muzikaal veel valt te genieten valt, maar de groep is ook visueel tot veel in staat. Optredens op bijvoorbeeld het festival De Parade, maar ook in het theater met Ellen ten Damme, Karin Bloemen en Brigitte Kaandorp zijn daar een bewijs van.

wereldband slapstickDat alles dankzij het slapstick-element in de shows. Niet voor niets heet het programma, dat vrijdagavond in Sneek een zoveelste try-out beleeft, SLÄPSTICK. Het is, aldus de Wëreldbänd op de eigen website:

"Een ode aan de muzikale komiek: van de middeleeuwse troubadour tot aan Spike Jones met zijn band, de Marx Brothers, de beroemde Zwitserse clown Grock en Mini & Maxi."

"Vanuit de denkwereld van deze door hen zo bewonderde voorgangers wordt een grote verzameling muzikale, humoristische acts vertoond, die hun oorsprong vinden in het variété. In SLÄPSTICK zullen ze bovendien hun eigen draai geven aan beroemde scènes van Charlie Chaplin, Buster Keaton en Laurel en Hardy".

Mooie woorden. Die zijn we wel gewend als de eigen kwaliteiten moeten worden gepromoot. Maar bij de Wëreldbänd heeft de Opregte Sneeker er alle vertrouwen in dat die woorden worden waar gemaakt. Daarom dus deze gratis en welgemeende reclame. (Foto's Wijnand Vols)


Arno Brok komt werom nei Fryslân

21 December 2016 – Fannemoarn in telefoantsje yn de Albert Heijn. Hast it al heard? Arno Brok is beneamd as nije Kommissaris des Konings fan Fryslân. Hy wurdt de opfolger fan John Jorritsma.

In nije baan foar de boargemaster fan Dordrecht en ús lêste earste boargemaster fan Snits, want Hayo Apotheker kaam nei Snits as waarnimmer doe't Brok yn 2010 yn Dordrecht beneamd waard. Dus wie ús Arno de lêste echte.

arno brokNo wurdt hy dus de fiifde Fryske Kommissaris fan de Kening fan de VVD op rij. Nei CDA'er Rijpstra kamen Wiegel, Hermans, Nijpels en Jorritsma.

Arno kaam fan it Westen út nei Ljouwert om oan de Thorbecke Akademy bestjoerskunde te studearjen.

Hy waard wethâlder fan Ljouwert yn de roerige tiid fan boargemaster Loekie van Maaren. Yn 2003 wie hy de bêste kandidaat foar de gemeente Snits as opfolger fan Siebold Hartkamp. Ik mocht as fraksjefoarsitter fan D66 Snits syn kommen fan tichteby meimeitsje.

Op 31 maaie waard bekend dat Jorritsma boargemaster fan Eindhoven wurde soe. De Opregte Sneeker wie ien fan dejingen dy't der by Brok op oan treaunen dat hy gading meitsje moast nei Fryslân.

Syn andert wie: "Binne in soad minsken dy't nei Fryslân wolle… Miskien wat te betiid."

De earste reaksjes op it nijs binne posityf. It kolleezje fan Deputearre Steaten hawwe yn in ferklearring sein:

"… Brok is een bestuurder met een uitstekende staat van dienst, die Fryslân goed kent. Hij heeft als burgemeester laten zien dat hij heel goed kan verbinden. (...) Met hem krijgt Fryslân een commissaris die de provincie op waardige wijze zal vertegenwoordigen en die uiteraard onze volle steun krijgt als voorzitter van Provinciale en Gedeputeerde Staten.”

Dizze ferklearring kaam om kertier oer alven. Der wie ôfpraat dat it nijs om alve oere bekend wurde mei, omdat de Steaten dan oer de foardracht prate soenen. Mar twa D66-steateleden brochten it nijs earder nei bûten. (En ha harren ekskuus oanbean foar dy flater.)

Wannear Brok offisjeel oan it wurk giet, is noch net bekend. En wêr't hy him te wenjen sette sil, ek net. Is der noch wat oan it Hooiblok frij?


Ere wie ere toekomt…

16 December 2016 - Er zijn avonden dat Frou D. zich belangeloos inzet voor het behoud van de cultuur in Sneek en omstreken door een substantiële bijdrage te leveren aan het beperken van de exploitatiekosten daarvan.

Dat zijn voor de Opregte Sneeker prima momenten om eens na te denken over zijn relatie tot de medemens in het bijzonder en de maatschappij in het algemeen. Dat gebeurt in deze tijd van het jaar met op de radio "Kryst mei Douwe", de voeten op een Ikeapoef en met de in de loop van de week verzamelde en nog te lezen krantenartikelen.

Ja vrienden, zelfs iemand die maandelijks een stipendium krijgt van Dijsselbloem c.s., moet voor zijn informatievoorziening niet alleen afhankelijk zijn van Facebook en andere social media. Dat hebben de verkiezingen in de Verenigde Staten wel aangetoond.

Bovendien hebben ik al vaker geconstateerd dat sommigen, onder wie reageerders op Facebook, niet eerst het verhaal en de bedoelingen erachter tot zich laten doordringen. Ze ventileren hun mening op basis van slechts een kop of een wervende tekst.

Ik kan mij heel goed voorstellen dat een stukjesschrijver zich dan aangevallen of niet-begrepen voelt en dan begint te twijfelen aan zichzelf. Is hij niet duidelijk genoeg geweest? Of had hij alles moeten benoemen?

Nepnieuws en hacking

Nepnieuws is ook zo'n item dat momenteel te pas en te onpas in de mediarubrieken rondcirkelt? Plus het hacken van mailservers van Amerikaanse politici. Paginalang werd deze week de vraag behandeld of Poetin ook de Nederlandse verkiezingen kan "manipuleren"?

Dat laatste lijkt mij moeilijk, want we stemmen nog met het rode potlood en niet met de computer. Dus beïnvloeding langs die weg lijkt mij onmogelijk. Of zitten soms voormalige KGB-agenten achter de onstuitbare groei van het aantal partijen? Is onze Monasch daarvan een ongewild slachtoffer Tja, zo organiseer je ook chaos.

Iedereen wil graag positief in het nieuws komen. Dat realiseer je op verschillende manieren. Bijvoorbeeld door journalisten een actieve rol rond een toneelstuk te geven. Het effect zie je vandaag in de Leeuwarder Courant terug.

Gisteren werd namelijk de reeks "De Wierheid fan Wylgeragea" afgesloten met een extra voorstelling voor abonnees van de LC en een "neipetear" met de twee LC-journalisten. Zij vertelden hoe zij omgaan met onrust in kleine gemeenschappen.

"Wylgeragea" is grotendeels gebaseerd op hoe in een deel van Noordoost Friesland gedacht werd over de bewoners van het asielzoekerscentrum bij Kollum, in de tijd van de moord op Marianne Vaatstra.

Besloten voorstelling in AZC

Sneek komt in dat artikel in woord en beeld nadrukkelijk naar voren. Als plaatsaanduiding in de eerste regel, terwijl die nagesprek was in het Tryater-gebouw in Leeuwarden.

In het LC-artikel, duidelijk gebaseerd op een gesprek met de artistiek leider van Tryater, Ira Judkovskaja, kom ik deze alinea tegen.

"In Sneek, waar een asielzoekerscentrum komt, kwamen bewoners van Noorderhoek naar Wylgeragea kijken en praatte de buurt na met wethouder Stella van Gent."

Die (besloten) voorstelling en dat gesprek waren op 8 december in het voltooide en inmiddels bewoonde AZC. In het onderschrift van de bijgeplaatste foto lezen we: "Spelers van Tryater praatten na afloop van De Wierheid fan Wylgeragea na met het publiek in het Sneker restaurant Lewinski".

Deze foto is echter anderhalve week voor de Sneker voorstelling gemaakt. Spelers en belangstellenden aten samen, voorafgaand aan het gesprek dat (wethouder) Stella van Gent voerde met de schrijver van het stuk, Kees Roorda.

Daar en toen ontstond ook het idee. Uit de zaal kwam de opmerking dat de buren van het AZC, de Noorderhoekers, die voorstelling in de Noorderkerk zouden moeten bezoeken.

Daar gaan ze niet heen, aldus een andere reactie. Als het stuk in wijkgebouw de Schuttersheuvel wordt gespeeld, is de kans groot dat ze wel gaan. Maar misschien is het nog beter om zo'n voorstelling in het AZC zelf te geven. Achter in de zaal bromde acteur Joop Wittermans instemmend. De suggestie als zou Tryater dit hebben bedacht, klopt niet. Het was een vorm van burgerparticipatie. En eigenlijk een een-tweetje van twee oud-Noorderhoekers. Sa wie it en net oars.


Paul de Munnik, Alma-Tadema en kerstsfeer in Sneek

8 December 2016 – De vraag spookte al een tijdje door mijn hoofd: wanneer heb ik Paul de Munnik eerder live zien optreden? Vanmorgen wist ik het ineens weer. In de Leeuwarder Harmonie. Samen met Maarten van Roozendaal. Zo'n vijf jaar geleden.

Dat programma, gebracht door het duo achter twee vleugels, bestond uit nummers die geschreven waren door overleden componisten of die over de dood gingen. Maarten van Roozendaal is al weer een paar jaar geleden van ons heen gegaan.

paul de munnikIk twijfel er niet aan dat Paul zaterdagavond in Theater Sneek een nummer van Maarten op het programma heeft staan. Als hommage, als eerbetoon aan de Nederlandse Jacques Brel, gezongen door de man met een van de mooiste, zo niet de allermooiste stem van Nederland. (Foto Bob Bronshoff)

Jarenlang stond hij in de schaduw van Thomas Acda. Nu bewijst hij dat hij een zanger is met een oorspronkelijk repertoire. Misschien met een enkele cover, maar wel zo dat ook die uitsteekt boven wat we momenteel vaak voorgeschoteld krijgen.

Ik doel hiermee op de tributebands en de herhalingen van hits uit het verleden. Neem bijvoorbeeld "Op een mooie Pinksterdag" of het nog komende programma over drie Grande Dames van het Nederlandse cabaret: Adèle, Conny en Jasperina.

Nostalgie in kersttijd

Leuk, die nostalgie, maar geef me toch maar werk van nu. Dat vond ik ook toen ik dwaalde door de zalen vol werk van Sir Lawrence Alma-Tadema, zeg maar gewoon Laurens fan Dronryp. Frou D. en ik bezochten die tentoonstelling in het Fries Museum.

De kunst van de bewierookte Londense kunstenaar/zakenman/netwerker van Friese afkomst (zo werd hij op de teksten naast de doeken omschreven) deed mij zo nu en dan denken aan de felle schoolplaten aan de muren van onze klassen op de Sperkhemschool. Het inspireerde mij minder dan ik verwacht had.

scheepvaartmuseumMaar goed, een beetje verlangen naar vroeger, toen het zoveel beter was dan nu (beweert men), past wel bij deze tijd van het jaar. Onze vlaggenmast is weer omcirkeld met een fraaie lichtstreng. Tot grote vreugde van onze buren, die zo'n mooie paal ontberen en dus nooit zo'n rij cirkelende lampjes kunnen hijsen.

Die sfeer van "Hoe mooi het vroeger was" (in de betere kringen, maar niet bij de gewone man), was woensdagavond ook te proeven in het Fries Scheepvaart Museum. Een prima initiatief van de club aan het Kleinzand. Tussen de drie- en vierhonderd bezoekers genoten van de stijlkamers en de andere ruimtes die in kerststemming waren ingericht.

Bovendien vertegenwoordigden verklede vrijwilligers bepaalde perioden en beroepen, en zij vertelden erover. Plus een koor, deels in (Scharnegoutumer Dickensstijl. Dat gevoegd bij het feit dat uw Opregte Sneeker verschillende kennissen van jaren her weer eens ontmoette, maakt duidelijk dat het een bijzonder geslaagde avond was

Oh ja, waarom herinnerde ik mij ineens waar ik Paul de Munnik eerder had zien spelen? In de parkeergarage onder het Fries Museum en het Zaailand ontwaarde ik de uitgang naar de Harmonie. Toen werd in mijn bovenkamer de juiste schakelaar omgezet. Ik wist het weer.


Het wordt zo een rommeltje in Den Haag

6 December 2016 – De Opregte Sneeker had zich voorgenomen om zich niet met de ontwikkelingen in de landelijke politiek te bemoeien. Maar wat we de afgelopen weken zagen gebeuren, nopen hem op de verjaardag van Sint-Nicolaas toch in de pen te klimmen.

Ten eerste: Komen er te veel partijen die in de Tweede Kamer willen? Ja en nee.

Ja. Als de voorspellingen van iedere "nieuwkomer" worden bewaarheid (onder nieuwkomers reken ik ook de van andere partijen afgesplitste zittende parlementariërs), dan wordt het inderdaad een chaos straks in de Tweede Kamer.

Nee. In een parlementaire democratie zoals de onze heeft iedere partij recht van bestaan. Met opzet schrijf ik parlementair en partij, want daar draait het om. We zijn een volksvertegenwoordiging uitgaande van het partijenstelsel.

Partij is een vereniging

En, nu citeer ik ons nationale instituut het Groot Woordenboek Van Dale: een partij is een politieke vereniging. En een vereniging is weer een groep mensen die samen een doel na streven.

Wat zien we evenwel gebeuren: een ex-PvdA'er als onze gewaardeerde stadgenoot Jacques Monasch richt geen partij op, maar gaat proberen met een beweging op het pluche te blijven.

Hoe heurt het in een democratie? De basis (het volk of de leden van een groep), controleren hun voorlopers (de leden van het gekozen bestuur of hun volksvertegenwoordigers). Die controleren op hun beurt het bestuur van ons land (de regering inclusief de monarch als staatshoofd).

Er mag dan wel in de wet staan dat ieder kamerlid, statenlid of lid van de gemeenteraad eigenlijk als eenling wordt beschouwd, maar sinds 1848 functioneert het in de praktijk niet zo. Fracties van gelijkgestemden, of de enkeling van een kleine partijlijst, zaten in de kamer.

Geert Wilders roept dan wel dat hij en zijn fractie namens de Partij voor de Vrijheid in de kamer zitten. Maar hij kent geen partij. Er zijn geen verkiezingen binnen de PVV, laat staan corrigerende en beleidsvormende congressen. Wel georganiseerde en georkestreerde bijvalsbetuigingen.

De eenling maakt de dienst uit

En nu gaat onze Jacques ook die toer op. Als hij weer in de kamer komt en zijn voorspelling van 30 zetels wordt bewaarheid, is hij de enige die de dienst uitmaakt in de fractie. Niemand zal hem terugfluiten als hij dissidenten eruit dondert. Niemand controleert hem. We hebben het dan dus niet over democratie. Wat het wel is, vul het zelf maar in.

Daarnaast is er nog een gekke ontwikkeling. In april hadden we het Oekraïne-referendum. Het was "afgedwongen" door onder meer een beweging als Geen Peil. Nu is een referendum een ultieme volksraadpleging, waarbij elke stem geldt. Het is een rechtstreeks correctiewapen in handen van de basis van de democratie, de mensen zelf, dus bedoeld om voor die groep rechtstreekse invloed op het landsbeleid mogelijk te maken.

Wat zie je nu? Personen die achter het initiatief voor het referendum stonden, en dus achter het ideaal van rechtstreekse invloed, willen nu de Tweede Kamer in. Niet als partij, maar als beweging. Het heeft al enkele nieuwe clubjes opgeleverd.

Soms denk ik weleens: waar zit het verstand in de grachtengordels, in Den Haag en nu ook in Sneek?