kopTerug naar de voorpagina...

Waar mijn eerste fiets gekocht werd…

29 juli 2016 - Op sommige momenten bekruipt je het gevoel dat de tijd wel heel erg snel voorbij vliedt. Zaken van vroeger verdwijnen voor altijd. Je merkt dat het verleden definitief verleden tijd is geworden.

berger Dat gevoel kreeg ik toen ik deze week over het Kleinzand fietste. Een grote kraan plaatste een stalen staketsel in het bouwgat naast Pata Negra.

Ik realiseerde mij dat daar ooit de winkel stond waar ik mijn eerste fiets vandaan had, die van Berger. Ik moet een jaar of vijf, zes zijn geweest. We woonden tijdelijk bij mijn grootouders, want onze woning boven de drukkerij werd verbouwd.

We haalden de fiets op en met mijn nieuwe bezit liep ik trots naast mijn vader naar de Noorderhoek. Onder het toeziend oog van mijn grootvader leerde pa mij daar fietsen.

Hij deed dat te radicaal, volgens opa. Pa liet me te snel los. Ik slingerde en wankelde door de straat om vervolgens op de stenen te vallen. Het leidde tot een behoorlijk heftige woordenwisseling tussen mijn doorgaans zwijgzame opa en mijn vader.

Later kwam ik vaak voor reparaties bij Berger. Of dat aan mijn rijgedrag lag of aan zijn kwaliteiten als reparateur, dat weet ik niet, maar ik moest nogal eens naar het Kleinzand. Overigens niet zo erg, want wij woonden vlakbij op de Singel.

De laatste keer dat ik Berger sprak, is ook al weer de nodige jaren geleden. Hij kwam de deur uit van wat ooit zijn negotie was en viel boos tegen mij uit. Ik mocht mijn fiets niet tegen zijn gevel “parkeren”. Toen hij mij herkende, bond hij (een beetje) in.

Fietsen en varen, waren ook deze (vakantie)week hoogtepunten in het leven van Frou D. en ondergetekende. Dinsdag voeren we over de Langweerder Wielen, volgende week donderdag de place to be voor het skûtsjesilen.

pijpleiding In het meer zag ik allemaal werkschepen liggen, pijpleidingen lopen en wat dies meer zij. Dit wurdt niks foar de panne, dacht ik. Hoe mut Douwe hier deurheen komme?

Gisteren fietsten Frou D. en ik ons jaarlijkse tochtje via het pontje van de Scharster Rien heen en die van de Langweerder Vaart terug. Vanaf het fietspad langs de Wielen zag ik dat de meeste werkboten al voor de wal lagen.

Nog een jaar klagen over dat je daar niet genoeg “swurd stekke kinne” en volgend jaar zijn de Langweerder Wielen op diepte. De fly-overs bij Joure zijn dan hopelijk klaar, dankzij het zand uit het meer. En de Veertien van de SKS kunnen er eindelijk zorgeloos varen.

Vanaf zaterdag gaan ze weer los, de Vissers, de Meeters en al die anderen. Dan is weer een jaar voorbij en is de Sneekweek onder handbereik.

Mede namens Frou D.: geniet van de prettige tijd die komen gaat en die zo weer voorbij is.


Dat alles is Fryslân foar my...

21 july 2016 - Twa dagen hawwe Frou D en de Opregte Sneeker der op út west. Alteast tiisdei de hele dei en woansdei de jûns. Dat mei yn gedachte Ritske Numan, dy ea song “dat alles is Fryslân foar my”.

Tiisdei is it bewiis wer levere dat wy nochtere Friezen eins nuvere minsken binne. Yn de súdlike lannen jouwe se harren yn it middeisskoft om de hjitte del; wy stappe op ‘e fyts om op ‘e tiid wer thús te wêzen.

De waarsfoarsizzings wiene tiisdei dat it aardich waarm wurde soe, dus wy sochten it frije fjild op en in fytspaad dat by it wetter del rint.

Wy hiene it der alris oer hân. We moatte dat nije paad by de Swette by del en dan yn Ljouwert nei it Frysk Museum. En dat hawwe wy dien.

swettepad In moaie tocht mei alles wat Fryslân sa moai makket. Griene greiden, doarpkes oan de kym, it rûzen fan it reid en sa no en dan in hazze yn de sleatswâl.

gladheid Yn it museum in pear aardige útstallingen. Benammen wer sa’n ferrassing yn in pear lytse sealen: fernimstich wurk fan Trijnie van der Wal fan de Lemmer. Net stinne, derhinne, soe Roel Oostra wol sizze.

Op 'e weromreis, diskear net by de Swettehaven del, seach ik in buordsje dat krekt op 'e tiid delset wie. In wichtige warskôging foar elkenien dy’t it Swettepaed by del giet.

Woansdeitejûn hawwe te farren west mei freonen. In noflike tocht mei in hapke en in drankje. It soe neffens it KNMI in minne jûn wurde. Der wie koade giel jûn.

No, it waard waarnimming “avondrood” en gjin driigjende loften en in soad reinwetter. Neat fan dat alles.

En dan sjogge je yn de fierte in skûtsje oefenjen, in jong stel mei in soarte fan gondel driuwend en stjoerd mei sa’n grutte roeiriem, it like Venetië wol.

gondel Op de Griene, tusken de Goaingarypster en de Snitser mar, sieten grouwe fûgels op ‘e kant.

guozzenGuozzen neffens my en ik tocht fuortendaliks oan my goede freon Bareld, jager in ieren en sinnen, dy’t sa treflik rikke guozeboarst ta makke koe.

Dan farre je de Brekken op en ja, dan wurde je suver wat romantysk. De lêste sinnestrielen fan de jûn driuwe oer it wetter op jin ta.

En dan tink je: Ja, dat alles is Fryslân foar my.


Toerist in eigen land…

15 Juli 2016 – Gister hebben Frou D. en ik weer eens op Vlieland gefietst. Het was al weer meer dan vier jaar geleden dat we dat voor het laatst hadden gedaan.

Het woei stevig en een enkel buitje plaagde ons, maar niet getreurd, we waren in goed gezelschap en de ritsbroek, zo’n echte “de paden op, de lanen in” geval, woei snel droog.

Sinds ons laatste bezoek aan het Waddeneiland was er niet veel veranderd, althans niet naar mijn mening. Wel was de jachthaven vergroot en, toch wel uniek in deze (vakantie)tijd, niet volledig bezet.

Er kunnen daar wel 400 schepen liggen, werd mij verteld. Gezien de omvang van die zijarm van de Waddenzee, moet het wel waar zijn. Tel daarbij dat de ligplaatsen over het algemeen een maatje groter zijn dan die van de Houkeslootboulevard (echte Snekers noemen het de Somerraksteiger) en het is wel duidelijk dat je voor grote schepen op Vlieland moet zijn.

wadden Maar buiten het dorp heerst de rust, helemaal in het duingebied. Als verstokte Terschelling-ganger viel het mij ineens op dat je ineens aan de ene kant de Waddenzee kon zien en aan de andere kant de Noordzee.

Ik heb het op de foto gezet vanaf hetzelfde punt. De eerste met op de achtergrond de Wadden, de andere de Noordzee.

noordzee Vlieland schijnt het eiland van de beroemdheden te zijn. Althans, dat zeggen ze, want de nodige BN’ers van radio en tv hebben op het eiland een vakantiestulpje.

Vanaf mijn spottersplek op het terras heb ik ze niet gezien, maar mogelijk heb ik bijna naast Madame La List in Harlingen staan wachten tot we van boord mochten.

koetje Een weekje eerder zag ik wel iets waarvan ik zeker weet dat het op televisie is geweest: het Sneker melkkoetje in het Rijksmuseum voor Oudheden in Leiden. Ik had er iets over gehoord toen ik een avond voor oudheidkundige gezelschappen bijwoonde.

In een laadje van een grote kast lag het diertje, aandoenlijk neergevlijd in een laagje piepschuim. Het paste in zo’n grote luciferdoos en het dateerde uit de eerste eeuwen na Christus.

Elke gemeente mag in dat museum een archeologische vondst onderbrengen. Leeuwarden leverde een oude tabaksdoos uit de achttiende eeuw; Harlingen een aardenwerken schaaltje uit diezelfde tijd, maar dan wel in stukken.

siebold Wandelend langs een van de grachten zagen we dat het museum, dat is vernoemd naar onze oud-burgervader, in de steigers staat. Siebold krijgt een opknapbeurt. Een volgende keer toch maar eens kijken wat hij museaal te bieden heeft.


Het gaat maar door…

5 Juli 2016 – Het gaat maar door, vriendinnen en vrienden. Als de Opregte Sneeker uit het raam van zijn ManCave kijkt, ziet hij de straat weer nat worden. Gisteravond buiten de krant gelezen. Vandaag weer? Vergeet het maar.

Na zonneschijn komt regen, ook elders

Volgens sommigen komt het slechte weer door de opwarming van de aarde; andere deskundigen wijzen erop dat dit type natte zomer om de zoveel jaar de kop op steekt. Mijn ochtendblad meldt dat er op dit moment een run is op vakanties in Spanje en Griekenland.

regenboog Gisteravond was de eerste aflevering van onze favoriete MAX-zomerserie “We zijn er bijna…”. Nou, die nodigde niet bepaald uit om naar Spanje te gaan. Bakken water op de camping. Een caravan werd verplaatst (zelfrijdend vanzelfsprekend) naar een droge uitstapplek.

Het weer was overigens niet de reden waarom uw Sneeker blogger bijna veertien dagen de virtuele pen niet ter hand heeft genomen. Enkele dagen útpoesten op het Oerol-eiland en vervolgens weer aan de slag met het boek dat dit najaar gepresenteerd zal worden, speelden mee.

Bovendien was daar Brexit. Wat moet je daarvan denken? We weten het nu, uitstekend geïnformeerd en geduid door columnisten als Bert Wagendorp, oud-LC-sportredacteur en ooit Volkskrantcorrespondent in Londen.

Hij voorspelt vandaag dat dat hele gedoe over niet al te lange tijd kan worden bijgezet in het British Museum. Cameron weg, Boris Johnson weg, Engeland uit het EK-voetbal, maar Groot-Brittannië blijft, het wordt gekenschetst als een Shakespeareaans drama met trekjes van Monty Python.

Nu is ook die UKIP-agitator naar de "housemangang" afgereisd. maar hij houdt zijn lucratieve baantje als Europarlementariër. Als hij een kerel en consequent was geweest, had hij die functie ook ingeleverd. Tegen de Europese Unie, dan er ook niet van leven.

housemanMaar ja, moeke de vrouw is veeleisend. Die wil brood op de plank zien. Van idealen en dromen kun je niet leven. Saillant detail overigens, Farage’s wederhelft schijnt van Duitse komaf te zijn. Hoe anti-Europa is hij in werkelijkheid? Of is hij dat door haar geworden?

Zeilen en wielrennen

Bert Wagendorp heb ik een keer ontmoet als verslaggever bij de KWS Schuttevaerrace. Nadat hij vele malen was aangeschoven bij Mart Smeets in de Tour de France was het mij wel duidelijk: hij had meer verstand van wielrennen dan van zeilen.

Die race is dit jaar op bijna alle fronten gewonnen door de Sneker zeilequipe Harry Amsterdam, Ale Bok en Sipko Zwart met dank aan de fietser Johan Tijssen en de loper Douwe Yska. In een recordtijd. Alle lof en felicitaties.

Golven tot wel drie meter hoog op het traject naar Texel, las ik. Ik herinner me nog een race waarin zeilers gingen schuilen bij de gaslocatie Zuidwal in de Waddenzee onder Vlieland. En een paar jaar geleden werd de Schuttevaer gestaakt toen de zeilers nog van Terschelling naar de vaste wal moesten.

Leeftijdsbonificatie

Amsterdam was niet alleen als eerste in Stavoren terug, hij won ook het handicapklassement en had de snelste loper en fietser aan boord. Alleen die laatste werd niet tot winnaar van het betreffende deelklassement uitgeroepen.

De Schuttevaerrace kent namelijk een leeftijdsbonificatie en daardoor werd Johan Tijssen door de 54-jarige Pieter Aben van de hoogste trede van het ereschavot verbannen. Het is net als bij sommige opticiëns: hoe ouder je bent, hoe meer korting je krijgt.

Er is voor de Opregte Sneeker dus nog een kans om eens aan de wedstrijd mee te doen. Ik kan immers een mooie bonificatie inbrengen. Maar ik doe het onder één voorwaarde: ik race alleen op een e-bike.