Terug naar de voorpagina...

Hoe sentimenteel is sentiment?

16 Februari 2017 – Morgenavond staat de voorstelling "Het Theater van het Sentiment" in Theater Sneek. Inderdaad, de theaterafgeleide van het bekende radioprogramma van dezelfde naam. Na enig googlen kwam ik erachter dat dit programma nog steeds bestaat.

Marc Stakenburg Maar niet meer elke werkdag 's avonds op de vertrouwde zender Hilversum 2 (dat was heerlijk luisteren als je 's avonds over 's heeren wegen zoefde). Nee, Marc Stakenburg (foto rechts), Stefan Stasse en al die andere presentatoren zijn verbannen naar de zender van de nostalgie Radio 5, naar het weekend en de middag. De telefonische reacties en de herinneringen aan de dag van... zijn er hopelijk nog wel.


Leve streaming audio

Dat ik bovenstaande moest opzoeken, wekt misschien enige verbazing. Maar het is verklaarbaar uit het feit dat wij sinds enige tijd beschikken over zo'n streaming audio systeem. Klinkt duur en technisch, maar het is een eigenlijk een kastje met een luidspreker gekoppeld aan een ingebouwd computertje, dat via wifi contact maakt met het internet en met mijn harde schijf, waarop ik mijn muziek heb gekopieerd.

Luisteren naar radiozenders verdwijnt zo naar de achtergrond. Ik zwerf ik nu regelmatig door mijn eigen Theater van het Sentiment met de muziek van mijn generatie en vele perioden daarna, variërend van klassiek tot experimentele popmuziek. Springend van jaar naar jaar en niet gekoppeld aan één dag in één jaar, zoals het Theater van het Sentiment gewend is te doen.

Sentiment klinkt deze week ook door in een stukje in de Leeuwarder Courant waarin Anneke Douma (Bonke, Bonke, Bonkefeart) klaagt dat haar liedjes zo weinig, eigenlijk bijna helemaal niet, te horen zijn op Omrop Fryslân. En dat terwijl ze toch persoonlijk haar nieuwe album in drievoud aan de Zuiderkruisweg in Leeuwarden heeft afgeleverd.

Coco Chanel en Inez Timmer

Ik dacht terug aan een toneelstuk dat ik eens boven in het WTC in Leeuwarden zag. In deze productie van BUOG (Pieter Stellingwerf c.s.) speelden bekende Friese artiesten zoals onder meer Anneke, Leny de Vries en Doede Veeman zichzelf op oudere leeftijd. In een bejaardenhuis koesterden ze hun oude glorie. Dat is dus ook een vorm van Theater van het Sentiment.

inez timmer Sentiment heeft een negatieve klank. Ten onrechte. Het betekent gewoon gevoel. Muziek roept gevoelens op, ontroert. Vorige week raakte Inez Timmer (foto links) met de solomusical Mademoiselle Chanel mijn gevoel. "La Vie en Rose", "Telkens Weer", "Non, je ne regrette rien", de kleine Opregte Sneeker was weer even thuis bij zijn ouders, luisterend naar deze nummers, zittend op de grond, voor het in zijn ogen immense radiomeubel met de platenwisselaar.

"Popprofessor" Leo Blokhuis, hij deed een paar dagen geleden nog een oproep om middels muziek de mensen milder te stemmen, draait in het theater vanaf zijn laptop muziekfragmenten en vertelt daarover. Ricky Koole zingt vervolgens een complete song, begeleid door een live spelende band. Het publiek deed mee door zijn vragen te beantwoorden en titels te noemen. Publieksparticipatie dus.

Ik ben benieuwd hoe de mannen achter het KRO/NCRV-programma de formule van hun radioprogramma naar het toneel hebben vertaald. Ik lees dat er ook een zanger is en dat Iris Kroes zal optreden. Beleefd aanbevolen dus.


Wie wurdt aanst burgemeester fan SW-Fryslaan?

8 Febrewari 2017 – We binne su ongefear op de helte fan de Bonte Sneeker Afonden fan 2017. De Opregte Sneeker het, net as un soad stadgenoaten de sjow al sien, mar un soad mensen ok noch nyt. Derom sal ik der nyt met te feul details ofer skrieve, want dan is de lol, foar wie noch gaan, der ou, nou.

De Losse Flodders Na ouloop froech ien fan it omsittend BSA-laach mij wat ik der fan fonnen hat. De beste tot nou toe, sei ik. Dat seist elk jaar, was syn antwoard. Nou ja, ik lees ut wel.

Ik fon en fyn ut echt de beste tot nou toe. Werom? Der sit nou in echt ferhaal in, it hele stuk deur en dat houd je bij de les. Dat is knap. Je mutte ommers ferskillende soarten fan amateurs (toneelspeulers, muzykmakers, dansers, sangers en un singende ferhaaltsjeferteller) met mekaar ferbine. Dat is regisseuze Wiesje Jansma-de Vries en tekstskrievers Matthie Silvius en Yede van Dijk poerbest lukt.

It metdoen fan Titia Huisman was un anwinst. Sy brocht as de duursaamheidspropagandiste en ferleidster fan de bekakt Nederlands pratende gesjochte sakeman (Gerrit de Roos) noch meer spanning en humor in ut ferhaal. En natuurlik sorgden Matthie Silvius as buurfrou Mollie, Gerard Hamersma as de ouwerwetse groenteboer met syn karre en Yede van Dijk as de jarige frou De Jong fan de Stienklip der as fanouds foar dat de saak en de gaos kompleet waren.

Fansels binne der noch wel dingen werfan je sêgge: su dit nyt su of su mutte. Se foel mij befoarbeeld op dat der in de stukjes over Sneek en de Snekers namen noemd wurden dy in de saal amper of geen reaksies oproepe. En hier en der was it halen fan de lach wat tefeul ansetten; ut is dan over de top segge se in ut Hollaans.

It hoart by de BSA dat de polityk der ok bijhaald wurdt. Mar dizkear fiel ut met dy "snearen" wel wat met. Der wurde befoarbeeld "gokt" op wie aanst burgemeester wurde mut as Hayo Apotheker um helendal op ut plattelaan fan de Legegeaën werom trokken het. Douwe Visser wurde noemd. Hy het op de Sneker Panne ut roer goed in hannen en hy krijt syn bemannings su fer dat se kampioen wurde.


Geen Arno, geen Pauline

De wens is de fader fan de gedachte, salle we mar sêgge. Ok de kâns dat Arno Brok weromkomt, is ferkeken. Fan 1 maart ou onze Kommissaris des Konings gaat sels tiidlik in Balk woanen. En net as in Dordrecht in un huurhús fan de Vereniging Hendrick de Keyser. Je sudden hast denke dat dêr wat achter steekt. Mar hij wil in Fryslaan toch wel wat koape, het hij seit. Un moai húske op 'e Houkepoort met flink wat groan der omheen?

pauline krikkeJa, en dan binne we dy andere kandidaat, of beter seit kandidate, ok al kwyt. Pauline Krikke, in 1961 geboren dochter fan un Sneker groathandelaar in drank- en speulautomaten an de Femerk (hewwe se mij ferteld), wurdt burgemeester fan Den Haag (foto gemeente Den Haag). Nyt ferkeard is de ferwachting. Sy is ok fan de VVD, net as Mark Rutte en Arno Brok.

Hewwe jumme al in de gaten wat der aanst gebeuren gaat na de ferkiezingen? Jacques Monasch (oanze Sneker ex-PvdA'er) krijt met syn partij "Nije Diken" sufeul setels in de Tweede Kamer dat hy met D66 en Groen Links un regering foarmen mut. Alexander Pechtold (oait sollisitearde hij naar burgemeester fan Sneek) en Jesse Klaver komme in de regearing en Rutte mut un baantsje hewwe.

Den Haach is al ferseid aan VVD'ster Krikke, VVD'er Brok het Friesland al kregen. Dan blieft der foar Rutte - hij het al us metseild in de Sneekweek - mar een baantsje ofer, nou. Hewwe wy weer moai wat stof foar de Bonte Sneeker Afond fan 2018. Dat wurdt fast un kultureel hoogtepunt.


Waar "Het Wespennest" toe kan leiden…

2 Februari 2017 - Bij het ouder worden hoort ook dat je op bepaalde vragen niet direct een antwoord weet. Dat merk je bijvoorbeeld zo rond je verjaardag. "Wat zijn je wensen?" U hoort de wanhoop in de stem van de vragensteller, want die weet op voorhand al dat jij denkt: "ik heb alles al".

jan rotFrou D. en ik hebben daar iets op gevonden. In de aanloop naar het nieuwe jaar scannen wij onze boekenvoorraad en leggen een aantal weggevers opzij. Die gaan dan naar de BVR, (= Bazar, Veiling en Rommelmarkt van de Protestantse gemeente).

Zo ontstaat er in de boekenkast weer ruimte voor een nieuwe oogst. Boeken verschijnen er immers altijd en wij zijn nu niet bepaald van de e-book-readers. Ook dit jaar leidde dat tot resultaten.

Drie boeken wil ik noemen: twee niet- en één wel omstreden boek. Ik kreeg een fraai en gesigneerd salontafelboek over Henk Angenent, de winnaar van de Elfstedentocht 1997. Daarnaast was er "#Stopdetijd" met de liedteksten van Jan Rot. Het bevat onder andere zijn magistrale hertaling van Tommy van The Who.

Van Keimpema en Van der Velde

Maar het boek dat ik als omstreden betitel, is "Het Wespennest, het spel om de macht bij sc Heerenveen" dat oud-Sneeker Nieuwsblad-journalist Albert van Keimpema schreef over Riemer van der Velde en diens hofhouding bij de profclub. Van Keimpema was jarenlang journalistiek actief bij Heerenveen en schreef ook een "biografie" over Van der Velde.

wespennestIk had er niet veel fiducie in, toen ik "Het Wespennest" begon te lezen, maar ik moet toegeven: in twee avonden had ik het uit. Het is vlot geschreven. Maar van de vele gebeurtenissen die Van Keimpema beschrijft en interpreteert, is mij evenwel niet veel bijgebleven.

Wel de grote lijnen. In de eerste plaats het soms rancuneuze van de auteur. Het boek lijkt één grote wraakactie tegen de oud- en erevoorzitter van de Friese eredivisionist. Verontwaardiging en woede zijn de ondertoon van de auteur, die zich persoonlijk, direct of indirect, gepakt voelt. Daarnaast beschrijft Van Keimpema hoe in zijn ogen iemand, die jarenlang in de picture stond, gekoesterd werd en geliefd was, geen afscheid kan nemen van "de macht".

Van Keimpema looft het "Sneker kamp", dat deel uitmaakte van de leiding van Heerenveen toen de profclub enkele jaren geleden bestuurlijk in zwaar weer zat. Hij vindt dat Diekstra, Vermeulen en Schuurmans het prima hebben gedaan. Over die andere Sneker Hettinga en (oud-Sneker) Takkenberg is hij minder enthousiast, om het eufemistisch uit te drukken.

Sneker invalshoek

Toen ik het boek uit had, dacht ik: eigenlijk zou je die Sneker invalshoek, die visie van dat kwartet (of alle vijf) ook eens op papier moeten zetten. Maar er zijn wel meer Sneker onderwerpen waar je wat mee kunt.

In het binnenkort verschijnende tijdschrift De Waag van de Vereniging Historisch Sneek staat bijvoorbeeld een bijdrage over een "volksopstand" aan de Lemmerweg. Die vond in de 19de eeuw plaats ter hoogte van de Stadsherberg van Moeke Jikke. Nou, met dat deel van Sneek voor de Waterpoort hebben we een jaar of tien geleden ook het nodige beleefd.

Misschien moet je zo'n verhaal uitbreiden naar andere affaires in de horeca. Ik kan er zo een paar opnoemen. Een voorbeeld? Wat heeft zich precies afgespeeld rond de Wijnberg. Het eens zo gerenommeerde hotel-restaurant aan de Marktstraat werd van de ene op de andere dag gesloten en is nu een trieste kale ruimte, met daarnaast een leeg pand dat ooit een populaire dancing was.