Terug naar de voorpagina...

Een koningsdag vol herinneringen

28 april 2017 - Fannemoarn lies ik yn de Ljouwerter Krante in weromsjen op it libben fan Simen Dykstra. Syn namme sil in soad minsken net folle sizze, benammen de jongere generaasje net, mar my seit dy in soad.

Simen wie nammentlik ein jierren tachtich de man dy't my begelied hat by de earste stappen op it paad fan de radioferslachjouwer. Ik kaam by "Op 'e Romte", syn moandeitejûns programma tusken seis en sân oere.

Myn earste lange reportaazje haw ik makke yn syn bywêzen, yn Snits, oer de renovaasje om de Priorstrjitte hinne. Wy kamen dêr ek Freekie Ter Schuur en syn heit tsjin. Sy woene wol troch my ynterviewd wurde, want harren broer en soan wurke ommers op de drukkerij fan ús heit en syn bruorren. Dus wie it goed, dan woene se wol yn de mikrofoan prate.

Nei sa'n jier as fjouwer stapte Simen oer nei "Ons Friese Platteland", it lânboublêd fan de kristlike boerenorganisaasje. Eelke Lok seit yn it moaie ferhaal fan Elizabeth Vogelzang dat Siemen net folle (mear) fielde foar de nijs journalistyk. Hy wie in programmamakker.

Dat is mar foar in part wier. It is my bybleaun dat der noch in oare, miskien wol wichtiger reden wie: hy hat ris tsjin my sein dat hy him net mear thús fielde yn dy groep fan hieltyd jonger wurden meiwurkers (hy wie fan 1932). Derom grypte hy de kâns om nei it blêd fan de CBTB oer te stappen.

Leeftijd speelt dus soms wel een rol. Gisteren vierde ik de verjaardag van mijn oudste vriend in dienstjaren. Nee, niet W.A. van Buuren. We rekenden uit dat het dit jaar 65 jaar geleden is dat we elkaar bij de zand- of waterbak van de kleuterschool tegenkwamen.

aubade We zullen ongetwijfeld ook een of meer keer samen bij de aubade in de Marktstraat hebben gestaan. Gisteren ging ik nog een kritisch langs de liedjes in het boekje dat we deze 27ste april uitgereikt kregen.

Wat was er nog hetzelfde vergeleken bij zo'n zestig jaar geleden? Het Wilhelmus, het Frysk Folksliet (of zongen we dat pas later?) en het Feintsje fan Menaam.

oranjekoekijs Liedjes over Sneek waren er toen nog niet, enne… die songs van K3 en zo moesten nog geschreven worden, om van de koningsdagliederen maar niet te spreken. Waar is "Wien Neerlands Bloed door den adren vloeit" gebleven?

Ik kan me ook niet herinneren dat er toen een vrijmarkt was. Zo'n plek waar het spul van de ene (opgeruimde) zolder tegen betaling verhuist naar een andere zolder.

piepBurgemeester en wethouders waren in die jaren vijftig nog notabelen; de spreekstalmeester bij de aubade kwam niet uit een circus, maar was een hoofd ener openbare lagere school.

Weet je nog wel, oudje?


Déjà vu of nostalgie?

12 april 2017 - We waren een weekje weg, vrienden. Frou D. vierde haar jaarlijkse wandel- en fietsweekend met oud-collega's op het schone Waddeneiland Terschelling. En de Opregte Sneeker mocht aan het eind van dat gebeuren overkomen naar dat overzeese provinciale gebiedsdeel.

Een eiland van rust en ruimte, zo wordt gezegd. Die rust en ruimte waren er zeker. Gezien de paar verdwaalde gasten en ex-Fjoertoerwandelaars kon zelfs een blinde Schotse hooglander op het fietspad geen kwaad.

We verkenden de paden die we in de vele voorgaande jaren al eerder gezien hadden. De aha-erlebnissen staken regemlatig de kop op. Hier kregen we tijdens een familieweekend een mini-mars en daar zagen we tijdens Oerol een menselijk konijntje opduiken. Weet je nog wel…

Déjà vu, zo worden die momenten wel genoemd. Dat klopt echter niet. Het zijn herinneringen aan wat werkelijk is gebeurd. En volgens een niet nader te noemen internetbron

"betreft een déjà vu (uit het Frans: eerder gezien) een ervaring iets mee te maken waarvan men tegelijkertijd de indruk heeft het al eerder te hebben meegemaakt, terwijl men weet dat dat niet het geval is."



Vanavond, woensdag 12 april, staat in Theater Sneek "Her Majesty" met een show die voor het grootste deel in het teken staat van de elpee "Deja Vu". Eind jaren '60 was die plaat de grote doorbraak voor Crosby, Stills, Nash en Young.

Deze muziek voert de Opregte Sneeker terug naar de jaren die hij doorbracht in Utrecht, naar de tijd dat hij "muziekrecensies" schreef voor een niet nader aan te duiden dagblad in het Friese. De periode waarin de popfestivals opkwamen.

Woodstock zag hij daar in een bioscoop, waar de tien luidsprekers akoestisch verantwoord waren opgesteld. Tegenwoordig heet dat surround. Later draaide de film in Sneek en kwam de sound uit een paar miezerige boxen op het podium.

robert jans tips In onze stad werden in Ons Gebouw en in een lege fabriekshal "happenings" georganiseerd onder de naam "Stuntje" zoveel. In de voormalige ritsenfabriek op het Eiland trad daarbij de in die jaren beroemde en nu legendarische band Supersister op.

Een paar weken geleden woonde de Opregte Sneeker een muziekavondje bij, waar Robert Jan Stips van die Haagse groep (hij is nu vooral bekend van de "Nits") over zijn muzikale carrière vertelde en naar aanleiding daarvan nummers speelde.

Dat optreden was beslist geen déjà vu. Dat was meer nostalgie. En paste in een trend in de theaterwereld. Ga het programma van Theater Sneek maar na en kijk wat er elders in het land gebeurt. Helemaal niet verkeerd, die programmering. "Déjà vu" vanavond is voor mijn generatie weer een "Sentimental Journey". En daar houden we wel van.


Komt Erdogan naar Mooi Sneek?

1 april 2017 – Toen de Opregte Sneeker vanmorgen naar de stad fietste, was er niemand die riep dat zijn schoenveters los waren of dat het achterlicht kapot was.

voorjaarBlijkbaar was iedereen al bezig met het voorjaar. Jongetjes fietsten in de korte sportbroek met achter hen de vaders met een hockeystick in de rugtas.Zelfs een lieftallige jongedame had haar broek met de kapotte knieën uit de mottenballen gehaald.

Wie het Kleinzand op wilde fietsen, moest tussen de slikkende kinderen en moeders door laveren. Gistermiddag rond vier uur stonden de ijslustigen tot op het zebrapad van de Singel, zo druk was het bij Min 12. Tja, als je geen ijs onder de voeten hebt gehad, moet je het maar in de mond voelen.

Lokale omroep aan de Singel

Op 1 april 2017 blijkt dus het voorjaar definitief begonnen. En dat is geen grap (hoopt hij). In de kranten ben ik nog geen echte 1 aprilgrap tegen gekomen. Zit het bedenken van die onschuldige plagerijtjes wat in de nederklits?

De Opregte Sneeker heeft in zijn voorbij journalistieke jaren een aantal keren meegedaan met het bedenken van grappen waarvan iedereen later zei er niet ingetrapt te zijn. Maar toch.

Eentje uit de geschiedenis van het Sneeker Nieuwsblad: Het was in de jaren dat de lokale omroep in zwang kwam. In de Wijde Noorderhorne verving de PTT de telefoonkabels. Achter het Wilhelminapark was de zendmast van de Bescherming Bevolking te vinden.

Het nieuws dat we vervolgens publiceerden was dat er in de burelen van de krant aan de Singel van 10.30 tot 11.30 uur een proefuitzending van een nieuwe lokale omroep zou worden verzorgd. Bij het artikel was een foto van een heuse radiostudio te zien (overigens die van de toenmalige ziekenomroep van het Antonius aan de Dr. Boumaweg).

Het gebeuren die zaterdag tussen 10.30 en 11.30 uur trok enkele bezoekers. Bovendien belde een dag eerder een collega-journalist boos met de correspondent van zijn krant met de vraag waarom hij het nieuws niet had doorgegeven. De telefoon werd neergelegd toen duidelijk werd dat het om een 1 april grap ging.

Inzameling van gebruikte kunstgebitten

Een andere grap bedacht een collega bij de Omrop. Hij interviewde een goede kennis, een acteur bij Tryater, over een nieuwe inzamelingsactie. De luisteraars werden verzocht gebruikte kunstgebitten in te leveren.

Het aantal reacties was overigens minimaal. Mogelijk omdat de eindredactie van het programma waarin het item zat, uit voorzorg het telefoonnummer zo had veranderd dat een slachtoffer geen contact kreeg.

Tja, zo zijn er nog ettelijke te noemen. Wat te denken van het plan om de leegstaande meelfabriek van Wouda aan de Johan Willem Frisostraat te laten imploderen. De explosievendeskundigen kwamen na twaalf uur uit de fabriek met een geopend munitiekistje en twee flesjes bier.

En nu maar afwachten of Erdogan in de Amsterdamse RAI de Nederlandse Turken echt heeft toegesproken. Of komt hij naar Mooi Sneeek? Nee, dat kan niet, want na twaalf uur zijn 1 aprilgrappen verboden, leerde meester Eppie de Jong ons vroeger.