Terug naar de voorpagina...

Adios hooimaand en welkom oogstmaand

31 juli 2017 – De laatste dag van juli alweer, vrienden, het stemt weemoedig. Morgen begint de maand van de Sneekweek met alle activiteiten die erbij horen, het Skûtsjesilen, de PC, de Freule en Swinging Sneek om maar een paar zomerse hoogtepunten op te noemen. Plus nog een feestelijke gebeurtenis in eigen kring. En dan is september weer aan de beurt. En komen we weer in het ritme van al den dag.

Overigens vormen genoemde maanden geen uitzondering op de regel die het hele jaar geldt: sport en cultuur kun je combineren en opzoeken. Dat hebben Frou D. en ik weer volop gedaan. Op de fiets naar Leeuwarden, langs de Swette. Naar de winkels van Culturele Hoofdstad in spé en het Fries Museum.

stelten Opnieuw kwam ik erachter dat onze provinciale trots aan het Zaailand juweeltjes van exposities kent. Die vind je vooral op de derde etage. Neem de foto's van Dolph Kessler of de geinige kijk van Fransman Eric Giraudet de Boudemange op Friesland en het fierljeppen (zie foto).

pyromancierTerugfietsend langs de Swette kwamen de sportieve herinneringen boven aan die ettelijke Surfelfstedentochten die ik in de vorige eeuw, samen met schipper Jan, voor de Omrop mocht begeleiden.

Alexander Hoekstra, te jong overleden aan huidkanker (als gevolg van dat surfen?), praatten we moed in als de laatste kilometers tussen Leeuwarden en Sneek weer eens geteisterd werden door gebrek aan wind en hij liggend op zijn plank peddelend de Kolk moest bereiken.

Terug in Sneek blikten we vooruit naar het straattheater dat zondagmiddag de binnenstad opfleurde. Straattheater moet je zien, moet je ondergaan, daarom als finale van de blogs in juli foto's met onder meer de grote belangstelling van het publiek voor het steltentrio Naranja, the Rolling Amazons en vuurspuwer Pyromancier en vanzelfsprekend van Jack Bottleneck en Johan en Koos Keus.

steltloopsters

rolling amazones

bandEnne… alvast een noflike rispmoanne toegewenst.

Een opera, de kritiek en de Opregte Sneeker

24 juli 2017 - Laat ik voorop stellen dat ik geen verstand van opera heb. Iemand die een kwartier lag zingend ligt dood te gaan, daar kan ik niet in geloven. Bovendien ben ik groot gebracht met Rudolf Schock en andere bekende operettesterren, die mijn moeder vaak via het vinyl door de kamer liet schallen.

De laatste opera die ik voor La Traviata van afgelopen zaterdag zag, was Orfeo Aqua, de grote productie van Tryater, in 2000 onder regie van Jos Thie op, in en aan de Aldegeaster Brekken. Ik vond het prachtig, met name door de entourage en de vondsten, zoals de hoofdrolspeler die letterlijk boven water komt.

la traviata Zaterdag togen Frou D. en ondergetekende naar Spanga voor de première van het werkstuk van Verdi, uitgevoerd in een grote tent op het land van Jacob en Cobi, in het Verona van het Noorden, onder regie van Corina van Eijk.

In de Leeuwarder Courant las ik vanmorgen een niet al te enthousiaste recensie van Rudolf Nammensma. Hij vindt sommige regievondsten obligaat, mist zangkoren en noemt de zang van de hoofdrollen ongenuanceerd en niet overtuigend.

De Volkskrant geeft La Traviata van Spanga, net als de LC, drie sterren, maar deze recensent is juist wel enthousiast over bijvoorbeeld het optreden van hoofdrolspeelster Aylin Sezer.

Wat moet uw dienaar daar nog aan toevoegen of tegen in brengen? Hij wil de lezer er niet van weerhouden een dik half uur te rijden naar een feeërieke theateromgeving. Sterker nog, hij wil hem of haar juist zo gek krijgen dat wel te doen.

Dat enthousiasmeren is immers het doel van de organisatie om voor de Opregte Sneeker een plaatsje te reserveren op de tribune. Publiciteit genereren heet dat. Het is dezelfde reden waarom ons aller Commissaris van de Koning en zijn chaperonne enkele rijen hoger op de smalle bankjes zaten.

la traviata Violetta (Aylin Sezer) is een exclusieve dame van lichte zeden in het Parijs van enkele eeuwen geleden. Zij en een rijke jonge klant (Juan Carlos Echeverry) worden verliefd op elkaar. De liefde houdt evenwel geen stand omdat de vader (Marcel van Dieren) niet wil dat zijn zoon het familiekapitaal verbrast en omdat Violetta dodelijk ziek is.

Zij sterft aan het eind van de voorstelling. En haar geliefde? Er klinkt een schot, de laatste klanken van het orkest verstommen en het wordt donker.

Van Eijk maakt van dit liefdesdrama een hard en rauw geheel. Geen bevallige callgirls van hoog niveau, maar prostituees en klanten die er al paal dansend etc. stevig ingaan. In de visie van de regisseuse allemaal heel functioneel.

Het duurde even voordat de voorstelling mij echt boeide. De ommekeer kwam toen ik ontdekte hoe bijvoorbeeld het ritme van de muziek ingepast was in de bewegingen van de mensen op het podium. Een zogenaamde copulatie op de staccato klanken van het orkest, is daarvan een voorbeeld.

Volgend jaar wil Spanga Aida, ook van Verdi, brengen. Ik heb nu al beelden van bont uitgedoste zangers en zangeressen op het netvlies, waarschijnlijk door een tentoonstelling over film en kleding, die ik eens in een Leids museum bezocht. Ik ben benieuwd hoe Van Eijk dat gaat "versimpelen".

In afwachting daarvan: ga toch maar van La Traviata genieten.
(Foto's OperaSpanga)


Moai fut op 'e fyts en dan siene jo ok noch us wat (2)

18 juli 2017 – Foarút kieke is belangriker dan achterom sien. Sêge se. Mar hoochgelearde mênsen beweare dat je út de hystory leare hoe't de toekomst weze ken.

Sukke filosofise gedachten hew ik heus nyt altyd as ik op de fyts sit. Mar se nou en dan gaan ik by mysels wel us werom naar de tiëd dat ik nyt beswaard was met wat ik nou weet, as ik deur de Súdwesthoeke fytste.

Su'n 50 jaar leden hadden amper boeren befoardeeld noch geen tweede tak. Nou ken je hast geen boerderij foarby komme of de boerin het wel un teetún of bestiert (wat het su'n beest eigelik met regeren te maken?), se bestiert un boerekamping dy hast op un camperfersamelplak begint te liken.

pikniktafel Foar un origineel idea bin ik wel te finen. Ergens yn de buert fan Workum staat un picknickbank by ut begin fan un boerereed. Je kenne der koffy of tee drinke en ik hew der ok wel us un bolletrommel met broadsjes sien. De opbrengst is foar in projekt in Afrika.

Un ander gefal: it is te finen an ut fytspad tussen de Groenedyk en sech mar it Tersoalster slúske. Un bord met un soad infermasie fertelt ut ferhaal. En un tekst in groate letters mut de aandacht trekke.

groenedyk"Zeldzame huisdieren op de Grienedyk" staat der op. Ik hew blykber altyd wat nuvere assosjasies as ik suks lees. Binne wy soms dy seldseme húsdierenop de Groenedyk? Dy beesten graze ommers naast de dyk en wy fytse derop. "Der hest um weer", seit Frou D as ik sukke redenasies op har loslaat.

Soms ken ik ok wat mankelyk wurde. Befoarbeeld op ut pad langs de Poelen by Goingaryp. Dan sien ik an de overkant de Groote Groene met syn groene baken. Dêr hewwe wy somerslang met de boat leit.

Op dat plakje hoarde ik foar ut earst, un bitsje krakend, Joost den Draayer fan Veronica op un transistorradio. En dêr skrok ik toen myn groatfader dêr ik naar noemd bin, met un hartaanfal nei ut sikenhús brocht was. Hy is deselde dach noch doad gaan.

baken Fandaach staat der un moai ferhaal met en over de Sneker kollega-blogger Anske Smit en syn boatsje in de Liwwarder. Hy en ferslachgever Koen Pennewaard fare ok deur ut Jousterfaartsje, dat folgens ut ferhaal tussen de Groate en Kleine Groene leit.

Ut Jousterfaartsje dêrre? Nee heren, tussen de Groate en de Kleine Groene leit de Sybesloat. Ut Jousterfaartsje fine jimme meer naar ut suden. Jumme binne dus aardich út de koers weest.


Moai fut op 'e fyts en dan siene jo ok noch us wat

Sneek 10 juli 2017 – Ut moaie fan ut moaie weer is dat je moai fut kenne op 'e fyts. Nou, Frou D. en ik doen dat dan ok. We hewwe buten ut woan-werk-ferkear (nou ja dat laatste speult fansels nyt mear) in fier dagen der mear as 100 km (elektrys ondersteund) opsitten.

De meer om en mar weer us ut rondsje langs de Oudegaaster Brekken en Workum en Nijlaan naar hús. En der staan noch in paar tochjes op ut programma. Langweer mutte we noch heen, Balk sit in de planning en dan sal der fast noch wat anders komme.

Je siene op 'e fyts ok mear as dat je in 'e auto sitte. Nou ja, toen we saterdach ut it westen kwamen, sagen we fiif ballonnen in 'e lucht. Fan dy groaten ut Joure. Ok leuk, mar dat was ut dan ok wel.

restaurant Nee, op de fyts is dus beter. De bewizen. Earst mar un plaatsje (of eigenlik twee) út 'e stad.

Ramses Shaffy song ut al: je mutte ok omhooch kieke. Naar de gefel fan in restaurant an ut Groatsaan befoarbeeld. Toen dy saak inrichten was, was it geld foar de skilder ok op, lykt ut wel. En dat bitsje groanferf om ut woard chinees fut te krijen, was seker ok un aanbiedinkje

Foarige week fytste ik by ut spoar del. Over it pad fan de Worp Tjaarda naar de Overweg, by it kerkhof en ut Advendo-gebou. Nee, ik seur nyt over it glisterige grit.

trouerij Inenen sach ik un klein teatertsje in un bleek. Ik werd gau ut de droom holpen. Geen openluchtfoarstelling, mar ut was un troulokasie. De fader fan de bruid fertelde my dat sy dochter un Bohemian trouwerij op eigen groan wu. Nou dat kan tegenwoordich allemaal. Je hoeve je nyt mear an ut stadhús te houwen.

Sondach ging de tocht fan Workum naar hús by un pad del der ik, en dus ok Frou D., noch noait weest was. Ik hat dat dykje fonnen op sun knooppuntenkaartsje. Mënsen, mënsen, wat saten der un kronkels yn en rattelende feeroasters mar ok boerderijen.

boerderij op terp Mar dan siën je 's un prachtige boerderij op in terp, su te sien op un nij anleide terp. (Ut is un echte terp, fernijde in lezer fan dizze blog my.) Ik hew der met de telefoan gelyk un foto fan maakt.

Ja, alleen al foar sukke momenten mutte je wat faker op 'e fyts en foaral om je heen kieke.


Bewegen of netwerken, that's the question

25 juni 2017 - Je zou het op basis van het weer niet geloven, maar de zomer is toch echt begonnen. Zeker nu gisteren en vrijdag de Mar-athon gehouden is en donderdag de Fryske Haringparty. Of markeren die evenementen het einde van de lente?

start Gelukkig blijft het beeld van de marathonstart bij de Waterpoort (foto HaDos) hetzelfde. Ik las in de krant dat voorzitter Syb van der Ploeg, ja inderdaad die, volgend jaar ook een fietstocht rond de Snitsermar wil toevoegen aan het evenement. Maakten tot nu toe de wandelaars en hardlopers de dienst uit, volgend jaar is hun hegemonie dus voorbij.

Die fietstocht zal dan ook op de zaterdag moeten, want op vrijdagavond wordt het een heel o heden om een en ander organisatorisch te beflappen. Je moet immers zorgen dat de verschillende disciplines elkaar niet in de weg lopen c.q. in de wielen rijden. De deelnemers maken gebruik van dezelfde paden en wegen.

Om de zaterdagmiddag aantrekkelijker te maken voor het publiek, kun je een fietsevenement ook wel vergeten. De pedaleurs moeten voor de wandelaars starten om te voorkomen dat er problemen ontstaan. En ze zullen ruim voor de middag terug zijn, vooral de snelle jongens en meisjes.

mulder Het zal dan op de zaterdagmiddag op het Martiniplein nog even stil zijn als gisteren. Toen de Opregte Sneeker even langs ging om vooral te luisteren naar de klezmerianen Mulder & Sons, praten de twee presentatoren op de catwalk meer voor zichzelf dan voor het publiek (en voor die incidenteel binnen druppelden marathonwandelaar. Ook het verslaggeversteam van Omrop Fryslân stond er verloren bij.

martiniplein Niet de toeschouwers overheersten het beeld (en dat hoort eigenlijk wel), maar de reclamezuilen, de lege bankjes en horecatenten plus de bloemenhoek. Donderdag in de tuin van Epemastate was het beeld wel anders bij de zevende Fryske Haringparty. Toen bepaalde de belangstelling de entourage.

Veel stemmig geklede heren en uitbundig van hoedjes en zomerse toiletjes voorziene dames klitten noodgedwongen eerst samen onder een immens tentzeil. Op het moment dat de netwerkbijeenkomst begon, stroomde de hemel leeg.

Zien en gezien worden, althans dat moet volgens sommigen, is het credo van zo'n haringparty. Het was voor de Opregte Sneeker meer het weerzien met kennissen/relaties uit het verleden en even bijpraten.

Natuurlijk waren er zakenlieden die bijna bedelend (semi-)overheidsfiguren benaderden voor een afspraak. Hoort erbij, net als een reactie die ik opving: "U hoeft mij niet te bellen. Mag ik uw kaartje? Dan bel ik u te zijner tijd wel."

Niet alle contacten verliepen plichtmatig; andere leidden toch tot wat diepere gesprekken en tot zelfs afspraken om eens echt bij te praten. Ook daar is zo'n party een prima gelegenheid voor. Ondanks of dankzij de haring, de saté, de oesters, het ijs, de limonade en de wijn.

Volgend jaar maar weer, maar dan graag meer zon, heren van de organisatie, want de party moet wel zomers zijn. Al was het alleen maar ter meerdere eer en glorie van al die dames.