Terug naar de voorpagina...

Over kiezers- en publieksbedrog

Sneek – 22 augustus 2017 – Er gebeurde weer eens wat in deze weken waarin de Sneekweek en het skûtsjesilen het leven van de Opregte Sneeker "beheersen". Niet alleen in de grote wereld overigens, maar ook in de kleine.

carla van der hoek Neem bijvoorbeeld de overstap van ons raadslid Carla van der Hoek van de Socialistische Partij naar Gemeente Belangen Totaal Lokaal (foto Linkedin-pagina Van der Hoek). Ze neemt haar raadszetel mee. De oorzaak ligt volgens de site van de SP in de relationele sfeer. Nee, nu niet meteen denken in de trant van "a dirty mind is a joy forever". Se kenne gewoan nyt mear met mekaar deur één deur.

Dat Van der Hoek nog tijdens deze raadsperiode uit de SP-fractie stapt is haar beslissing, maar dat ze haar zetel meeneemt, daar kun je je vraagtekens bij zetten. Is dat wel zo zuiver?

Carla vindt zeker van wel. Ze zal redeneren: de kiezers hebben in de eerste plaats op mij gestemd en daarna op de SP. Ze kan dat echter niet hard maken, want zij was in 2014 lijsttrekker en op een lijsttrekker wordt blindelings op gestemd. Die krijgt geen voorkeursstemmen.

Eigenlijk maakt Carla zich dus schuldig aan kiezersbedrog. Een raadsperiode eerder stapte op vrijwel gelijke manier een lid van de fractie van de ChristenUnie over naar een van de groeperingen die nu GBTL vormen. Hij is nu fractievoorzitter. Neemt Carla straks die rol over?

Overigens moet GBTL nog wel even de personalia van Carla controleren, want op de site van de club wordt ze in een kopje van een bericht en bij de foto Carla Hoek genoemd. Verkeerde vermelding bij de kandidaatstelling leidt tot ongeldig verklaring.

Dan was er in de Sneekweek nog geëamel over de op 85db begrensde geluidsniveaus. Eén band vond dat te weinig en staakte haar optreden. Ik zag het voor me: de musici vonden dat hun prestaties overstemd werden door het geroezemoes van het publiek. Tja, maar dan lukt het je blijkbaar ook niet het publiek te boeien.

collegeDan het skûtsjesilen. Bij de finale op de Snitser Mar was onze oud-burgervader Arno Brok nu in zijn nieuwe rol. En wie had hij uitgenodigd op het Statenjacht? Oud-collegegenoten van Sneek! Ernstige gezichten, maar de Commissaris des Konings lacht.

Boeiend was wel het skûtsjesilen van de SKS voor het publiek (de IFKS kan tot nu toe alleen maar mopperen op de weergoden). En voor de media, want er waren weer eens de nodige problemen tussen een deelnemer en het SKS-bestuur en die werden publiekelijk "uitgevochten".

De grootste, terecht door Douwe (Sneker Pan) Visser benoemde gotspe (= brutaliteit, aldus Van Daale) was het vertrek van Langweer uit de wedstrijd op Stavoren. Zwaga en zijn mannen, voeren naar de veilige haven. Met steun van de eigenarencommissie, want die stuurden op vrijwel hetzelfde moment een persbericht de deur uit.

We kunnen met dit zware schip onder de nieuwe regels niet meekomen en dat is de schuld van de SKS. Die koepel van schippers, bemanningen en eigenaren hebben dit nieuwe zeilplan aangenomen, aldus de zeilers uit de voormalige hoofdplaats van Doniawerstal.

Ik weet niet of de notulen van de bijeenkomst, waarin het besluit viel, geheim zijn. Ik ben benieuwd of daarin ook staat dat Langweer toen al geprotesteerd en gewezen heeft op de gevolgen voor de "Twee Gebroeders".

langweer Maar het is onnozel de wedstrijd te verlaten als je op de achtste plaats ligt in een veld van dertien schepen. Dan ontkracht je je eigen argumenten. Op de dijk van Stavoren hoorde de Opregte Sneeker al opmerkingen in de trant van "Zwaga durft zeker niet meer met deze wind en golven".

Dan is de opstelling van Dirk Jan Reijenga beter te billijken, als is die niet goed te praten. Ook de Jouster schipper heeft moeite met het nieuwe zeilplan, maar hij had er een vernuftige oplossing voor: gewoon het zeil wat hoger hijsen. De plek waar het blok voor de zeilsval zit, was gewoon acht centimeter hoger geplaatst.

Dat is hij in overtreding was, heeft Reijenga erkend, maar hij heeft niet gebogen. Het ging immers in de eerste plaats om de veiligheid. De jury en het bestuur sloten desondanks de nummer twee van de wedstrijd bij Grou uit van de gehele serie. Met zijn allen aangenomen regels, gaan boven alles, is de democratische legitimatie van de SKS-opstelling.

Dirk Jan kreeg daarmee echter niet de kans om op de ruime meren van de Zuidwesthoek aan te tonen dat zijn truc echt hielp. Of de kans om zijn bewering te bewijzen dat hij er echt niet harder om voer.


Looxmagracht vol bij Sneekweekuitzetter

Sneek - 13 augustus 2017 - Tussen al het zeilgeweld door en als afronding van de Sneekfeestweek was de bevolking van de Waterpoortstad zondag massaal naar de Looxmagracht getrokken. Eerst was er een openlucht (oecumenische) kerkdienst en tegen het vallen van de avond was er het derde Looxmagrachtconcert, gesponsord door de lokale Rabobank

Hiervan een kleine fotoimpressie onder het motto: één plaatje zegt meer dan duizenden woorden.

drukte

tekstra en kampen

bar

op is op

eenzaam maar niet alleen


Skûtsjesilen tast omzet Sneker horeca aan

11 augustus 2017 – "De hoareka yn Snits hat der lêst fan dat it SKS Skûtsjesilen en de Snitswike dit jier tagelyk plakfine. Oerdeis is it rêstiger yn de stêd, sa seit Tjitske de Jong fan ytkafee De Walrus yn Snits. Jûns komme de minsken wol massaal nei de Snitser binnenstêd ta."

drukte kolk Dit (deel van een) bericht staat op de nieuwspagina van Omrop Fryslân naar aanleiding van een interview met de Walrusdame. Voor hen die het Fries niet beheersen een korte samenvatting: Het is overdag in de Sneekweek rustiger in de stad, althans in en buiten de horeca, en dat komt omdat het skûtsjesilen samenvalt met de Sneekweek.

Foei skûtsjesilers, in ieder geval foei het bestuur van de SKS want die krijgt toch altijd en overal de schuld van (zie Facebook sinds de uitsluiting van Joure): Jullie benadelen de Sneker horeca omdat jullie niet voor het Sneekweek gebeuren wijken.

Nou ja, dat doen jullie wel voor de zeilers, dat bleek woensdag wel, maar de horecamensen vinden blijkbaar dat dat niet genoeg is. Die vinden in meerderheid dat de Sneekweek een feestweek is. En houden daarom zakelijk niet van het skûtsjesilen. En in hun hart ook niet van de Sneekweek, want op het starteiland verkeren overdag ook potentiële klanten.

Zou elke man of vrouw die zaterdag op de extra trein van Arriva richting Stavoren stapt, ervoor verantwoordelijk zijn dat die middag in Sneek een betaald glas geestrijk vocht minder wordt geserveerd? Ik zie ze op Noord al instappen. Met koelboxen. Op naar de IJsselmeerdijk.

De Sneker horeca, althans deze dame van de Walrus in haar rol als representante van die bedrijfstak, heeft blijkbaar niet in de gaten dat niet het skûtsjesilen maar de ooit ingevoerde vakantiespreiding een grote, zo niet de grootste rol, speelt.

nieuwe liefde In en om de Kolk en op de Nieuwe Liefde komen de Sneekweek-elementen bij elkaar: publiek, watersport en feest(muziek).Daar merkt ook de Sneekweek, het zeilevenement dat de trekker is van het jaarlijkse Sneker hoogtepunt. Het aantal deelnemers is lager dan in de jaren dat het Noorden niet als laatste vakantieperiode fungeert. Volgend jaar is dat weer het geval.

De Opregte Sneeker zou de hartenkreet wel eens onderbouwd willen zien met harde cijfers. Laat een vertrouwde en neutrale accountant de (geanonimiseerde) omzetgegevens van bijvoorbeeld de laatste vijf Sneekweekjaren eens analyseren. Dan kunnen we statistisch aantonen of de bewering klopt of dat fakenews is, om met Trump te spreken. Enne… zijn er ook geen andere oorzaken? Bijvoorbeeld: meer terrassen spreiden het aantal bezoekers. Verdunning wordt dat ook wel genoemd. En het laatste half jaar zijn er weer de nodige terrassen bijgekomen. Van die groei is het skûtsjesilen echt niet de oorzaak.


Toch op 'e fyts naar de meer

9 augustus 2017 - We binne maandach toch mar op 'e fyts naar de meer gaan. De drukte fan sondach su wel over weze. It waaide noch wel stevich, mar met elektrische ondersteuning hewwe je der geen last fan, nou.

Ut duurde toch un minuut of wat foar we naar it eilaan overset wurden. De groate pont sat fol en de kleine lei in ut haventsje. Dus tiid om even om je heen te kieken.

vracht- en roeibootEn wat siene je dan ankommen? David en Goliath, in rubberboatsje met un roeier (hy het wel in butenboardmotor der an hangen. Meskien is de bensine wel op.) en un frachtskip dat in ballast, leech dus, faart. De pont wachte wel op de groate mar nyt op de kleine boat.

Op ut eilaan draait ut op su'n maandach om ut seilen en nyt mear om ut feest. Dan is ut dus echt Sneekweek, su as we dat fan froeger kenne. Nou ja, der binne geen broadsjes wurst fan Poiesz meer. Mar wel un Poiesz-boat, de Harmonie, dy om 4 uur werom naar Sneek fare su folgens de dienstregeling, mar om kertier foar al fut ging.

Ut moaie fan dy boatsjeseilerij in de Sneekweek is dat se allemaal by de starttoren binnen komme. En dan kenne noch us bekike hoe bekeken sommigen seile. By dizze 30'ers befoarbeeld.

30m2Dy 31 pakt op de finishlijn syn konkurrent en wurdt tweede (Johan Schuurman was al binnen, lag der ut straat út). Jan Lubbert Bos yn de 31 leit hier over bakboord en het foarrang op Johan Schootstra, een ouwe rot in 't seilfak. Mar dy kan geen kant meer ut. Hy mut achter de 31 langs sture anders raakt hy de boei en leit hy derút.

Su, dat was weer un leske wedstrydseilen foar de mênsen dy fanmiddag, woensdag dus, ut skûtsjesilen siën gaan by Terhorne. Ut begint later fanwege hardseildach, dat wete jumme. Tien minutensein om kwart foar fier en bekiek ut fanaf de pier.


Piet PaulusmaNa un moai skofke op it eilaan, praten met fans en un drankje en un hapje, weer werom met de pont. En wy siene je dan staan tussen de auto's?

Pyt Paulusma. De koptelefoan op en de mikrofoan in 'e haan. Mar an syn rechterhaan, foar de kieker links, kenne je wel siën dat ut weerbericht dit kear un drege klus is. Dat hewwe gister weten: wat un buien, wat un water. Fandaach wurdt ut better. Tankewol Pyt. Oant moarn.


Drukke rijen en een laatste bod van de SKS


pontdrukte7 augustus 2017 - Onze gewaardeerde wethouder Maarten Offinga meldde het gisteren op twitter: er zijn voldoende taxi's beschikbaar voor het vervoer naar de pont van het starteiland. Offinga zag blijkbaar aankomen dat de Paviljoenweg ging dichtslibben door al die Snekers en ommelanders die per eigen motorische vierwielers de meer wilden bezoeken.

Nou, dat er in Sneek meer dan voldoende betaald vervoer beschikbaar was, zag uw scribent na afloop van de vlootschouw al. Fietsend van het theater via de Kerkgracht naar de Prins Hendrikkade kwam de zeilervaring beslist van pas: er moest gelaveerd tussen de wagens door.

De toegang van de Wijde Noorderhorne aan de kant van de Prins Hendrikkade was volledig geblokkeerd en er stond een rij tot aan fietsenwinkel Looper en de achteruitgang van C&A. Taxi's, taxi's en nog eens taxi's, allemaal met zo'n bordje op het dak. Volgens mij was er verder nergens in Friesland nog een taxi beschikbaar.

Ondertussen snorden ook luxe wagens voorbij met slechts een chauffeur aan boord. En dat om twaalf uur. Waren dat van die stiekeme Uber-zelfstandigen? Toen Frou D. en ik veilig het sharespacecentrum hadden verlaten, ervoeren we op de veilige Looxmagracht de rust als een zegen.

paviljoen Dat was vrijdagnacht. Het was zaterdag en zondag zeker niet anders. En het zal vandaag rustiger zijn. En de wachtrijen voor de pont naar het Kolmarslân een stuk korter.

Wij fietsten er gisteren heen, keken ernaar, maakten hier en daar een gezellig praatje met onder andere de heer B. (die de Sneekweek als commerciële zegen voor de horeca aan de orde stelde) en lieten het zeilen het zeilen. Een half uur wachten om op een hartstikke druk eiland feest te kunnen vieren, laat die beker ons maar voorbij gaan.

Het markante paviljoen werd omarmd door een hekwerk. Het gebouw was dicht en verlaten. Maar, wees getroost dorstige bezoeker, een spandoek vermeldde dat het terras was geopend. Nou ja, een deel maakte het desolate geheel wat fleuriger. Volgend jaar moet dat initiatief van het VVV in de jaren dertig van de vorige eeuw er weer picobello bij staan.

In de stad was overigens ook het terras van de Wijnberg één van de places to be. Het failliete hotel daarachter, ooit de trots van Sneek, staat er doods bij. Maar leeft wel bij de bevolking, vooral door vele vraagtekens rond het faillissement.

Terug naar het bezoekje aan het Paviljoen Sneekermeer. In de verte zag ik een bruin skûtsje vastgemaakt aan een volgschip. Was het de omstreden "Oeral Thús" van Joure? Thuis zag ik na uitvergroting van een foto dat het om een IFKS'er ging. De route via het Margrietkanaal naar de Vlecke leek me al wat onlogisch, maar Dirk Jan Reijenga kon natuurlijk onderweg zijn naar de mastmakerij aan de Houkesleat.

zeilval Niets van dit alles. Dirk Jan en de zijnen hebben gisteren besloten de poot stijf te houden in het conflict rond het aangrijpingspunt van het blok van de zeilval. Volgens de vastgelegde en door schippers en eigenarencommissies geaccepteerde normen zit dat te hoog.

De foto vanmorgen in de Leeuwarder Courant, gemaakt door onze Sneker fotograaf Tom Coehoorn, laat duidelijk zien waar het om draait. Bovenaan zit het blok van de zeilval. Boven de onderste grijze ring zit een stalen band, waar de zeilvalsblok oorspronkelijk zat vastgemaakt.

Uit veiligheidsoverwegingen, aldus de schipper; er zijn genoeg alternatieven en die weet Reijenga ook, aldus de SKS. We zeilen er echt niet harder door, bezweert Reijenga voortdurend, bijgevallen door bestuurslid Van der Valk van de Stichting Skûtsje Haskerlân, de eigenaar van het skûtsje.

Deze is de woordvoerder en niet zoals je zou verwachten de voorzitter, Klaas Plaatje. Plaatje onderzocht vele jaren namens het Watersportverbond onder andere in de Sneekweek wedstrijdjachten als Regenbogen, 30m2 en andere scherpe jachten op het voldoen aan de regels.

Je zeilt er echt niet harder door? Inderdaad, maar iedere zeiler weet dit in deze situatie het naar beneden brengen van dit aangrijpingspunt in de praktijk voor langzamer varen zorgt. Het zeil gaat labberen, staat er niet meer strak bij en moet dus een kleiner oppervlakte krijgen. En dat kan alleen door te reven. Minder zeil betekent, als het niet te hard waait, minder snelheid. Die consequentie is de werkelijke angst en het probleem van de Jousters.

De SKS heeft inmiddels een laatste bod gedaan: Of de Jousters passen voor de wedstrijd van vandaag de zaak aan en zeilen gewoon mee op de Veenhoop. Of ze varen niet mee en zorgen ervoor dat morgen, dinsdag, bij Earnewâld aan de regels wordt voldaan. Of ze doen niets, varen mee vandaag en worden vervolgens voor de rest van de wedstrijden uitgesloten.


De Sneekweek en de Opregte Sneeker

drukte5 augustus 2017 -Dit wordt een persoonlijk verhaal, beste vrienden van de Opregte Sneeker. Dit wordt een stukje levensgeschiedenis, waarin de Sneekweek centraal staat.

Hoe lang is het geleden dat onze familie neerstreek aan de boorden van de meer, nou ja, in het Joustervaartje? Ik denk dat ik in de tweede klas van de Hotse de Boer Stichting zat, toen ik voor het eerst mijn Noorse Rennjol, de Hedos genaamd, over de weagen van de meer stuurde. In de wedstrijden in de gemengde klasse.

Niet in de Sneekweek, waarin ik dus nooit een prijs heb gewonnen. Pa wel, in mijn boot met een neefje aan de fok. De glazen bokaal, notabene de hoofdprijs in de klasse met het allegaartje aan boten die niet in de reguliere sneekweekcompetitie mochten deelnemen, staat nog ergens te pronk.

regenbogen Waarom ik zelf niet stuurde? Was het omdat ik op dat moment als zeilinstructeur bij de jeugdherberg mijn vakantietijd doorbracht? Of was het omdat ik toen debuteerde als zeilverslaggever?

In 1969 startte ik namelijk mijn journalistieke carrière met het verslaan van Sneekweek in opdracht van de Friese Koerier (met dank aan collega Evert de Jong), een jaar later volgde het Friesch Dagblad en de RONO, de voorbode van mijn latere werkzaamheden bij de Omrop.

Vele jaren op het starteiland volgden. Zelfs een keer met toestemming van een militaire meerdere, die mij drie dagen bijzonder verlof toekende om als liaisonofficier te mogen optreden tussen de Sneekweek-organisatie en de media.

Toen ik in 1978 overstapte van de redactie van de Sneeker naar de Omrop, was mijn laatste grote streekbladklus de Sneekweek. Toen ik in 1990 de vaste betrekking verruilde voor het ongewisse bestaan van zelfstandig nieuwsboer, was mijn eerste klus als vrij gevestigde journalist... inderdaad de Sneekweek. En toen ik enkele jaren geleden een punt zette achter de Sneker Internetkrant, gebeurde dat aan de vooravond van de Sneekweek. De cirkel was rond.

Ik denk dat iedere Opregte Sneeker wel dergelijke dwarsverbanden kan vinden, zoals ik die vond. Harry Amsterdam bijvoorbeeld, waarover in de Leeuwarder van vandaag een mooi verhaal verscheen, geschreven door een andere Oprechte Sneeker.

boelsma Deze, uw OS'er kwam erdoor op de rode draad van dit stukje. Harry vertelde over zijn Flits 233, de Bambi, die door vader Piet aan vader Karst D. werd verkocht. Mijn zus zeilde erin met als bemanningslid Pieter Boelsma, die gisteren gekroond werd tot Schipper in de Orde van de Sneker Pan. (En Panschipper Leo Pieter Stoel begon als bemanningslid bij broerlief.)

Dat gebeurde nadat neef Karst Johannes Doevendans in zijn hoedanigheid van voorzitter van de Koninklijke Watersportvereniging Sneek de 82ste Sneekweek officieel had geopend. En nadat oud-burgemeester Arno Brok was geïnaugureerd als Admiraal van de Sneekweek en burgervader Hayo Apotheker, die hem in 2010 opvolgde, het startsein voor zijn eigen afscheidstournee had gegeven.

brokVan links naar rechts Commissaris des Konings Brok, burgemeester Apotheker, voorzitter Vellinga van Sneek Promotion en KWS-voorzitter Doevendans. Allemaal op de foto van Jan Douwe Gorter.

De Opregte Sneeker zat erbij en genoot. Ook later bij de vlootschouw en, dat mag ook gezegd worden, hij genoot ook van de nieuwe vlootschouwcommentator. Pas bij thuiskomst dacht hij weer even aan de opening van het skûtsjesilen. Hoe zou de Panne geloot hebben? In de middenmoot las hij later. En dat hoort niet bij Sneek, maar ja op het lot heb je geen invloed.