Opregte Sneeker kop



Bespiegelingen (en andere oprispingen)

Henk Doevendans

Snits/Sneek


Der op ut

deroputKlik hier...

Agenda

Klik hier...

Exposities

kunst Klik hier...

Het Weer van...

Dirk van der Meer

Eerdere blogs...

Archief

Van Freek via Maarten en Alex terug naar Freek

9 november 2018 - Een wat mysterieuze titel boven dit blogje, ik weet het beste vrienden. Mijn verhaal gaat ditmaal niet over de beroemde Freken die Sneek gekend heeft, maar (deels) over die BN'er met de bijzondere band met Workum en het museum aldaar.

Freek de JongeFrou D. en ondergetekende bezochten onlangs, op de een na laatste dag dat de tentoonstelling nog liep, het museale optreden van de cabaretier en zijn eega in Groningen. Eigenlijk was het een "ferlechje" om wat inkopen te doen bij die bekende supersupermarkt met het geelblauwe logo, maar dit terzijde.

Freek en Hella speelden niet alleen samen met muzikale gasten, maar verleidden bekende of minder bekende gasten met hen in gesprek te gaan. Zo ontwaardde uw dienaar ene Jan Mulder.

Nu was niet alles even interessant en dus dwaalden mijn gedachten af en keek ik naar de kunstwerken die het echtpaar op die bovenverdieping van het Groninger Museum had verzameld. Wat een werk om dat alles bij en voor elkaar te brengen. De vide was "gevuld" met allemaal poppen in diverse kleding en zo vol dat een pop over de balustrade hing. ik vermoedde een stil eerbetoon aan Jopie Huisman.

Maarten van der WeijdenHet volgende museale uitstapje was naar de Fundatie in Zwolle, maar daar kom ik op terug, verderop in dit verhaal. Eerst een bijzondere gebeurtenis van deze week.

In Theater Sneek sprak Maarten van der Weijden over zijn inmiddels legendarische zwemtocht langs de elf steden, die helaas na Birdaard eindigde. Maarten gaat met zijn verhaal ook de theaters langs, eigenlijk was dit een soort van try-out.

Het ging niet alleen over zijn zwemprestatie, maar ook over het "overwinnen" van de leukemie. In zijn verhaal kwam het gevoel van het naderende einde niet aan bod, dat was anders in wat de longarts Sander de Hosson over het voetlicht bracht.

De Hosson pleitte voor (nog) meer aandacht voor de pallitatieve zorg, zeg maar hoe verpleeg je en ga je om met mensen die op sterven liggen, en met hun familie. Een "dreech" verhaal, maar De Hosson maakte het lichter met eigen ervaringen en zo nu en dan wat humor.

Met deze (extra) ledenavond voer de Rabobank Sneek ZuidwestFriesland verder op de koers van combinatie van "amusement" en "serieus", eerder ingezet met een misdaadverslaggever en een deskundige op het gebied van computerbeveiliging.

Alex van LigtenEen avond later presenteerde emeritus predikant Alex van Ligten zijn nieuwe boek "Bij Liefde Hoort Een Gezicht". Dat gebeurde in het koor van de Grote of Martinikerk. Verwacht op deze plek geen recensie van het boekwerk, waarin Van Ligten de "teksten van liederen die (naast de psalmen) in de bijbel voorkomen, nieuwe woorden en vormen gaf" (citaat uit de uitnodiging). De kerk beschikt niet over een pinapparaat, dus leidde de lege beurs ertoe dat de Opregte Sneeker het van horen zeggen moet hebben.

Leuk was in ieder geval dat de eerste die Van Ligten vroeg een opdracht in zijn exemplaar te schrijven, de dichter Daniël Daen, oftewel Willem Abma, was. In feite zijn de twee collega's, want Abma studeerde theologie aan de Rijksuniversiteit Groningen. Daarna werkte hij als docent godsdienst in het voortgezet onderwijs.

En wat die niet aangeschafte boeken betreft, in Zwolle keken Frou D. en ondergetekende na een bezoek aan het museum de Fundatie om de hoek in het Herman Brood Experience (nu officieel museum geheten). In het winkeltje lag het boekje Showbizzblues, geschreven door Hans La Faille die ooit deel uitmaakte van de Wild Romance, Blues Dimension en Cuby & The Blizzards.

In dat schriftuursel wordt ook de Sneekweek lovend genoemd. La Faille stipt een gebeurtenis aan die wij samen beleefden. Waarom daarmee de cirkel met Freek de Jonge rond was? En wat Herman Brood daarmee te maken had? Dat komt in de toekomst aan bod, belooft de Opregte Sneeker.


De Wylde Boerinne besluit het culturele buitenseizoen

19 oktober 2018 - Leeuwarden-Friesland2018 is nog niet voorbij. Er komt nog een slotfeest, een Re-Opening las ik in de Leeuwarder Courant. Terugblikkend: cultureel heeft Culturele Hoofdstad in ieder geval veel opgeleverd; of het mienskips-idee standhoudt, dat moeten we afwachten.

rijsterbos Cultureel gezien gebeuren er nog wel andere zaken in onze provincie. Zo waren Frou D en ik vorige week in het Rijsterbos, waar een "tentoonstelling" van 18 geluidsobjecten was ingericht. We hoorden stemmen, muziek en vogelgeluiden en werden op een stralende dag via een koptelefoon met noodweer, met donder, regen en hagel geconfronteerd.

We bezochten deze zomer bijna alle fonteinen, alleen die van Dokkum staat nog op het verlanglijstje. Als voorlopig laatste was Franeker aan de beurt.

reddingsboot We zagen op het strand van Terschelling de demonstratie van de roeireddingsboot, die korter duurde dan gepland als gevolg van de sterke branding. Wij waren bij de "Merakels fan Nijlân" en bewonderden op de dag van het dweilorkestenfestival Sneek vanuit de hoogte. Kortom, het was weer een (na)zomer om nooit te vergeten.

sneek Gisteravond was de laatste buitenvoorstelling van dit jaar aan de beurt: de "Wylde Boerinne" op het land van Ten Woude bij IJlst. Vandaag en morgen zijn de laatste voorstellingen in het kader van "IJlst 750 jaar" gespeeld door een groot en bont gezelschap van IJlsters en niet-IJlsters.

Regisseuse Ypy Zijsling heeft het verhaal omgetoverd in een musicalachtige zetting, maar vastgehouden aan het traditionele van de tijd waarin Teatse Eeltsje Holtrop (geboren op 27 december 1865 in IJlst) het verhaal situeerde.

Een "boze" boer wil met de rijke buurvrouw/boerenweduwe met veel land. "Net om de leafde mar om har lân". Zij weigert en wordt uiteindelijk gek door zijn "pesterijen". Zij sterft en hij vervolgens ook.

Een bont "ferskaat" aan hoepelrokken en mutsen met "earizers" en andere kledingstukken kwam voorbij, passend in de mode van al meer dan anderhalve eeuw geleden. Holtrop schreef de "Wylde Boerinne" overigens in 1931, zo leert mij "de Wylde Boerinne en oar wurk", uitgegeven onder auspiciën van de Fryske Akademy.

Liedjes over iets van voor 1900 op muziek van deze tijd (ik herkende onder andere "De Vondeling van Ameland" en muziek uit "Jezus Christ Superstar"), het werkte wonderwel.

De enscenering was groots, dankzij het grote speelvlak. Maar dat werkte ook wel eens verwarrend. Waar moest je naar kijken? Maar in het geheel van dit verhaal was dat heel functioneel.

We hebben LF2018 met een goed gevoel afgesloten en inmiddels staan er alweer vele andere zaken op de rol in theater en musea, galeries en wat dies meer zij. Cultuur is immers niet gebonden aan seizoenen en aan wat over ons gestelden bedenken.