Opregte Sneeker kop



Bespiegelingen (en andere oprispingen)

Henk Doevendans

Snits/Sneek


Der op ut

deroputKlik hier...

Agenda

Klik hier...

Exposities

bax Klik hier...

Het Weer van...

Dirk van der Meer

Eerdere blogs...

Archief

simon
boer_uitvaart
westers

Taal is communicatie is Oerol

Oerol, 18 juni 2018 – In Sneek krijgen we op een hopelijk zonnige zondag in september een festival in de grote kuil van het Rasterhoffpark. Ik moest daaraan denken toen ik die prachtige avond/nachtvoorstelling in de duinpan achter Hoorn op Terschelling van vorig jaar in mijn herinnering voorbij zag komen. Het ging over hoe de taal uit klanken voort was gekomen.

Inderdaad vrienden, Oerol beheerst weer ons Waddeneiland. Frou D en ondergetekende hebben alweer het nodige gezien. En vele oprechte Snekers mogen begroeten. Onderweg op de fiets, maar vooral bij de jachthaven.

getijwijzer Daar heeft kunstenaar Marc van Vliet een “getijdenwijzer” gemaakt. Een soort van sleef (=opscheplepel) waarvan het uiteinde in het water ligt en die op en neer gaat met eb en vloed. Daarbij wijst de punt aan hoe de waterstand ten opzichte van het Nieuw Amsterdams Peil afwijkt.

Het is een artistieke visualisering van wat de getallen in de getijdenapp op de smartphone (of het boekje gesponsord door een van de grote fietsenverhuurders op het eiland) vermelden. Diezelfde kunstenaar, Marc van Vliet, heeft nog zo’n visualisatie bedacht. Over de hele breedte van het eiland heeft hij een rij van 160 palen neergezet, die aangeven hoe hoog de zeespiegel in de toekomst kan komen.

vellinga Samen met de uit Nijland afkomstige hoogleraar Pier Vellinga sprak hij tijdens een Oerolcollege over die verwachte stijging van het buitendijkse waterpeil. En dat in de week waarin in de media de alarmerende berichten over het smelten van het zuidpoolijs verschenen. Gelukkig relativeerde Vellinga de ernst van dat nieuws een beetje.

Zwervend over het festivalterrein voelde de Opregte Sneeker zich weer even in de Waterpoortstad terug. Terwijl de smartlappen door de Sneker Marktstraat schalden, zag hij op Terschelling twee elementen van het festivalplein van ons Watergatefestival staan, zoals de biertent.

Op het Friese vasteland staan de voorstellingen van LF2018 grotendeels in het kader van de lokale geschiedenis en het Mienskipgevoel, dit jaar lijkt het centrale thema van Oerol taal te zijn. Wij zagen “Het verbrande huis” van Bodil de la Parra, een monoloog waarin zij de geschiedenis van haar Surinaamse familie vertelt.

Een stuk met meerdere lagen. Ze maakt duidelijk dat haar voorouders uit verschillende culturen stamden, de eerste Surinaamse De La Parra was een Italiaanse Jood. Andere voorouders waren hindoestanen of boscreolen. Er werd geïntegreerd, maar ook gediscrimineerd. En zijzelf werd als Hollandse met Surinaamse roots bij haar familie in Paramaribo als “toch wel wat vreemd” gezien.

Wij hebben nog een voorstelling waarin de spelers een eigen taal hebben gecreëerd. Er is verder een monoloog over de kunsttaal Esperanto. En de openingsvoorstelling van Oerol ging over het uitbeelden van woorden en begrippen in gebaren en bewegingen.

Wat dat bewegen betreft: het publiek kan zijn hart ophalen. Er waaieren weer hele pelotons over de fietspaden, waarbij het opvalt dat de e-bike ook hier steeds meer de toon aangeeft. En de elektrische scooter rukt op, wat leidt tot toenemend “misbruik” van de fietspaden. Wij worden ook elektrisch aangedreven, kreeg de Opregte Sneeker als verklaring te horen.

hoedje"/ Taal dus als verbindende factor van dit jaar, vorig jaar was dat de vogel. Taal biedt in dit LF2018-jaar de mogelijkheid voor wat meer Friestalige elementen. Taal is immers communicatie en communiceren doet de mens voortdurend. Ook als men in de rij staat voor een voorstelling, communiceert met de andere wachtenden.

Soms herken je dan een vaste Oerolganger aan zijn wat verschoten "hoedje" in de kleuren van de Terschellinger vlag. Zijn echtgenote vertelde twee jaar geleden dat zij deel uitmaakte van de werkgroep die het fenomeen Culturele Hoofdstad naar Maastricht wilde halen. “Maar Friesland won dankzij de mienskip.” Wie naar Podium van Conraad Maas op televisie kijkt, ziet hem vast en zeker zitten in het publiek.


Dat alles is Fryslân foar my...

Snits, 8 juny (simmermoanne) – Dat sankje mei dy titel wie eartiids in nûmer dat geregeld oanfrege waard troch de harkers fan de omrop. Ritske Numan song it. De tekst wie fan S.J. van der Molen, ferneamd meiwurker fan de Ljouwerter Krante.

pompeblêden Nee, jimme Oprechte Sneeker, wurdt net mankelyk, mar it liet kaam wol yn my op doe't Frou D. en ik woansdei te fytsen wiene. Wy seagen yn de omkriten fan Burchwert dizze pompeblêden en swanneblommen, mei op de eftergrûn in âlde mûne en hiel yn de fierte noch in nijmoadrige wynmûne en in feesttinte of sokssawat.

Fryslân stiet optheden wakker yn de nasjonale en ynternasjonale belangstelling. In soad minsken komme del foar de útstalling fan Escher en dy yn it Princessehof. De foarstellingen yn it ramt fan Ûnder de Toer lûke ek in protte folk. Eins is it spitich dat Ljouwert-Fryslân-2018 mar in jier duorret.

Mienskip wie ien fan de wichtichste arguminten werom ús provinsje de organisaasje fan dit kulturele barren fan Europa meikrigen hat. Ynearsten waard net folle ferwachte fan de ynfolling fan dat begryp Mienskip, mar as jo no sjogge wat der yn de doarpen en yn sommige stêden mei-inoar útein set wurdt, troch de mienskip, dan is in komplemint op syn plak.

En dat alles bart sûnder dat de oerheid der boppe op sit. As je de oersichten mei wat bygelyks de (waarnimmend) boargemaster en wethâlders fan ús eigen gemeente yn it ramt fan LF2018 yn it iepenbier dogge, dan hâldt it op mei in praatsje en in komplemint en dat is it dan wol.

Miskien ek wol logysk, want nei bûten ta is foar guon minsken in waarnimmend boargemaster net in echte. In bytsje in surrogaat, ien dy't op 'e winkel passe moat en net folle te sizzen hat. As je dy redenaasje trochsette, wachtsje ús wethâlders ek op wa't aanst de lieding fan it kolleezje krije sil en komt der net in soad út harren hannen.

Neffens de Ljouwerter Krante is de termyn fan de sollisitaasjes foar de opfolger (m/f) fan Hayo Apoteker in pear wiken lyn al sluten. Op it buro fan Kommissaris fan de Kening Brok moat no wol in hiele grutte stapel brieven lizze, want hy ferwachtet dat Súdwest-Fryslân pas yn septimber de nije earste boarger ha sil.

Bin benijd wa't it wurdt. Yn Den Haach fleane se op't heden troch leafdesaffaires de Twadde Keamer út. Willem-Jan Renkema, earder rektor fan it Bogerman College, komt no op it Haagse pluche yn de fraksje fan GrienLinks. Hy makke yn 2016 syn buro oan de Hemdyk leech.

We sille mar ôfwachtsje wa't der út de hege hoed fan Brok komt. It is no juny, de simmermoanne. We sjogge út nei de grutte eveneminten, Oerol, Skûtsjesilen, Snitswike, muszyk op de tongersdeitejûn en sneontemiddei op de Marktstraat en tuskentroch en dernei it nedige kulturele yn de stêd of de doarpen.

warmteJe hawwe suver gjin tiid foar in fakânsje. As wy inoar net earder moetsje, alfêst goede en (net te) waarme dagen tawinske.


De fonteinen en de privacy

fontein ijlst

23 mei 2018 - Mag je bovenstaande foto na 25 mei als de nieuwe datawet van kracht wordt nog wel publiceren? Die wet beschermt de privacy op internet zoveel mogelijk.

Ik ben geen deskundige maar ik vermoed dat deze foto nog wel mag. De afgebeelde personen staan met de rug naar de camera en zijn dus niet herkenbaar.

Ik moest gisteravond even aan dit probleem denken, toen ik in Theater Sneek het "optreden" van misdaadverslaggever John van den Heuvel en voormalig hacker Rickey Gevers bijwoonde (een prima avond voor de leden van de Rabobank Sneek-ZWF). De nieuwe privacywetgeving passeerde daarbij even de revue.

Je kunt je natuurlijk afvragen in hoeverre je als blogger/fotograaf verantwoordelijk bent voor de herkenbaarheid van personen in de openbare ruimte.

Voor een plaatje dat in besloten kring is gemaakt en een beeld is dat voor een afgebeelde een probleem kan opleveren bij publicatie, ligt het natuurlijk anders.

En dan is er natuurlijk nog het gedoe rond de persoonlijke gegevens. Voor alle duidelijkheid en voor eens en voor altijd: De Opregte Sneeker werkt niet met cookies, registreert dus geen data van de lezers. De linkjes verwijzen in principe alleen naar interne pagina's. De Opregte Sneeker kent geen reactierubriek, dat scheelt heel wat wegpoetsen van gezeur. En aan een nieuwsbrief doen wij ook niet.

De privacy van de lezer is dus voldoende gewaarborgd. U hoeft uw gegevens niet op te vragen, want die bezit ik niet. En mocht u het met het voorgaande niet eens zijn, dan blokkeert u deze site maar.

fontein workumTerug naar de fonteinen. De pinksterdagen stonden voor de Opregte Sneeker en Frou D. in het kader van de fonteinen en andere cultuur. Zondag togen we naar Workum langs onze favoriete route via de Aldegeaster Brekken. Terug via het pontje van Nijhuzum naar Gaastmeer en Heeg en vervolgens naar IJlst om daar de fontein te bekijken. Natuurlijk stond ons fonteinmannetje aan het Hoogend ook op het programma.

We konden vaststellen dat zowel in Workum als in IJlst de fontein functioneel in gebruik was. Of kinderen "douchten" of "badderden" onder de leeuwenbekken of in de bloemenschaal. Tja, dat kan in het Hoogend niet, dus draait het kereltje maar wat rondjes.

Maandag besloten we om een museum in Den Haag te bezoeken (vanuit de tram hebben we naar Rutte in het torentje gezwaaid) en gingen we in het Zuid-Hollandse op familiebezoek.

Met dank aan de spoorwegen hebben we tijdens de terugreis een half uurtje langer in de trein mogen verkeren. Tussen Lelystad en Dronten was een trein kapot gegaan en dus was het van Amsterdam via Amersfoort naar Zwolle. Ach, zo zie je ook nog eens wat van ons land. Op een mooie Pinksterdag...


At the Watergate is nu weer "bij de Waterpoort"

affiche

drukte14 mei 2018 - Het stond met grote letters op het bord onderaan het podium: 6000 deelnemers, 600 concert en 60 podia, dat omvatte het jeugdmuziekfestival dat van 9 tot en met 11 mei in het kader van LF2018 in Sneek en omgeving werd gehouden. Officieel was de omschrijving het "13de European Youth Music Festival". De opmars van de deelnemers van het festival was indrukwekkend.

Het openingsgebeuren vond natuurlijk plaats bij de Waterpoort. Volgens de organisatie waren er rond de Kolk zo'n 10.000 bezoekers, waarvan 6000 jonge musici, dus woonden naar schatting 4000 niet-musicerende belangstellenden het gebeuren bij.

podiumtoeteraarsEr zou, zo was de bedoeling, een wereldrecord kazoeblazen worden gevestigd. Nadat de presentatoren dat hadden aangekondigd, was er wel het nodige geluid te horen, maar of dat geblaas in het "Guinness Book of Records" bijgeschreven gaat worden, dat is de vraag.

verlicht orkestwaterpoort gekleurdOp het podium musiceerde het Noordelijk Orkest Collectief onder leiding van oud-Sneker Harmen Cnossen. Op het podium stonden verder tal van artiesten. Na het concert werden tal van beelden op de Waterpoort geprojecteerd.

Het slotconcert was vrijdagavond op het Martiniplein waarbij onder grote belangstelling werd gespeeld door de Bogerman Big Band en het Fries Jeugd Orkest.

Maar toen zat de klus er voor de honderden vrijwilligers nog niet op, want zaterdagmorgen vertrokken de deelnemers en moesten de scholen van de bedden worden verlost.

gerbrandyzelfdoenTussen dat laatste optreden en het openingsgebeuren vonden dus alle optredens van de buitenlanse en Nederlandse groepen plaats. Niet alleen in Watergatetown, maar ook bijvoorbeeld op Heechspanning en in IJlst. Bovendien waren er optredens in de bejaardentehuizen.

De jeugd kon ook zelf aan de slag. Bijvoorbeeld met een instrument dat op het Martiniplein te vinden was.

Verder werd buiten en binnen gemusiceerd. Op het Schaapmarktplein onder de rook van het standbeeld van Pieter Sjoerds Gerbrandy en in het Arium.atrium


Wat heeft 1968 nou echt opgeleverd?

4 mei 2018 - Een gesprek naar aanleiding van een stroom aan publicaties.

"Wat deed jij in 1968, heit?"

"Hoe sa 1968, leave?"

"Nou, je kunt de krant niet open slaan of het gaat over dat blijkbaar beroemde en beruchte jaar 1968. Gisteren nog, de NRC met een complete bijlage. Met van die 'suurtsjekleuren', van die flowerpower-kleuren, voorop."

"Tja, it wie blykber in besûnder jier. Net allinnich omdat it 50 jier lyn is, want elk jier hat in jier dat 50 jier werom leit. Der barde wol wat en dat soe neffens guon minsken in grutte ynfloed op dizze tiid, op de tiid weryn wy no libje, hân ha."

"Maar had jij daar ook een rol in?"

"Nee, yn alle gefallen mar in hiel lyts roltsje. Ik siet yn Utrecht op skoalle en folge it nijs. Yn Paris kamen de studinten yn opstân, mar wat de reden derfoar west hat, soe 'k opsykje moatte. It Maagdenhuis yn Amsterdam waard beset omdat de studinten ynspraak ha woenen. In âld-klasgenoat fan de Snitsers HBS skreau deroer yn in wykblêd. Hy siet binnen by de studinten. Tsjinwurdich wurdt dat embedded neamd."

"Zat jij alleen maar op je kamer terwijl de wereld in brand stond?"

"Nou, dy brân foel wol wat ta. Op telefyzje en yn de media liket soks altyd grutter dan yn de werklikheid. Benammen safolle jier letter. Nee, ik ha wol by it stasjon fan Utert struibriefkes útdield tsjin de ynfal fan de Russen yn Tsjechoslowakije. Dat hat fansels neat oan de sitewaasje dêr feroare. Mar ik krige wol in komplimintsje fan in learaar dy't fan de trein kaam."

"Dat was dus alles?"

"Ja. Of eins nee. Ik haw dochs de skiednis misskien wat feroarje kind. Ik skreau yn it skoalblêd in stik oer hoe't op ús skoalle wat mear demokrasie komme koe. Ik pleite deryn foar in learlingeparlement en dat is der doe ek kaam. As eksperimint. Hie ik fan ús direkteur net ferwachte."

"En wist dat zogenaamde parlement ook resultaat te boeken of praten jullie maar wat en werd zo de vrede op school bewaard?"

"Wy woenen ha dat der in soarte fan kolleezjesysteem kaam. Dat is doe ynfierd foar de heechste klassen fan ús skoalle. As eksperiment. Net mear ferplicht alle oeren nei skoalle en net mear alle fakken folgje, dat wie it útgongspunt. Mar je moasten wol goeie sifers helje oars wie foar jo persoanlik dat kolleezjesysteem fan 'e baan. It hie foar my it foardiel dat ik net elke freed let yn Snits werom wie en net elke sneintejûn wer op Utert oan moast."

"Is de wereld dankzij 1968 veranderd? Hebben die demonstraties en zo zin gehad?"

"Ik wit it net, leave. Ik freegje my wolris ôf oft al dy ynspraak en meisizzenskip wol it effekt hân ha wa't de idealisten fan doe woenen. Mar ja, wat sizze se altyd: in grut skip hawwe jo net samar op in nije koars. Mei ditsoarte fan maatskiplike ûntjouwings kin dat jierren en jierren duorje."