Terug naar de voorpagina...

De week van Och Heden Ja...

16 maart 2018 – Je hebt regelmatig van die weken die in het teken van iets staan. Meestal word je daarop gewezen door een stukje in de krant. Een artikel bijvoorbeeld over een ziekte die te weinig aandacht krijgt, althans volgens de patiënten en onderzoekers. Of een radiozender wil meer luisteraars trekken, denk aan de Top2000 die in allerlei varianten door de landelijke of regionale ether dendert.

Laat de Opregte Sneeker er dan ook maar eens een week tegenaan gooien: "De Week van Och Heden Ja...". Dinsdag de jaarvergadering van de Vereniging Historisch Sneek met een lezing over de "even kant" van de Suupmarkt, woensdag een bezoek aan het Gronings Museum vanwege de Romantiek en donderdagavond "The White Album" van The Beatles in de wederom perfecte uitvoering van The Analogues.

raadszaal Maar eigenlijk moet die week nog even worden uitgebreid tot een donderdag eerder want toen was uw scribent terug op historische grond: in de raadszaal die ooit in gebruik was bij de gemeente Wymbritseradeel (jazeker, met "deel", later werd het "diel"). Dat moet gebeurd zijn met de herindeling van 1984, toen ook het bestuurlijke centrum van die gemeente naar IJlst verhuisde.

Voor het eerst kwam in dat voormalige raadhuis de volksvertegenwoordigers van Súdwest-Fryslân bijeen. In die raadszaal zette ik mijn eerste stappen op het pad van de "politieke verslaggeving". Collega en chef Jellema opteerde voor de raad van Sneek, dus ik mocht naar Wymbrits. Bendiks Cazemier voerde daar aan de Marktstraat als burgemeester de troepen aan. Ik heb daar menig avond doorgebracht, maar waarover werd gediscussieerd, is mij niet bijgebleven.

De raadszaal is uiteraard veranderd, gemoderniseerd. Logisch. In die jaren '70 van de vorige eeuw hadden we bijvoorbeeld nog nooit van stemmen per computer gehoord, laat staan dat we wisten wat een computer was. Nu was het als noviteit ingevoerd. "De stemming is gesloten" en zie, daar stond de uitslag op het scherm.

De Suupmarkt

Dinsdagavond riep Peter van Egmond herinneringen aan de Suupmarkt "om het hoekje van de Singel" bij mij op. Het kruidenierswinkeltje van Van der Veer bijvoorbeeld. "Graag even opskrieve, seit myn moeke. Ik bin...". En dan zei frou Van der Veer altijd: "Ik weet wel wiestou bist", en kreeg ik een snoepje. Het is nu een galerie.

sofa Woensdag gingen we met de trein naar Groningen, naar het Groninger Museum. "De Romantiek in het Noorden – Van Friedrich tot Turner" stond al enige tijd op het lijstje. Maar zoals zo vaak was er nog een expositie, niet zijnde de hoofdact, ook leuk, misschien nog wel leuker. "Ook Romantiek", zoals deze kleine tentoonstelling heet, is bedoeld voor de liefhebber van de hedendaagse Romantiek, fantasie en illusie.

Tot die categorie hoort uw dienaar blijkbaar ook, want... de tentoongestelde sofa kwam qua stof en kleuren exact overeen met de stoel waarin ik mij geregeld verpoos. Mijn stoel is dus een voorbeeld van Romantische Kunst. Toch maar eens meenemen naar Kunst en Kitsch.

Met The Analogues doken we gisteravond terug in de tijd, terug naar 1968, vijftig jaar geleden dus, het jaar waarin The Beatles het dubbelalbum "The White Album" uitbrachten. Het was niet de plaat met de sterkste nummers, Eigenlijk waren de Fab Four creatief al wat hun retour.

analogues Maar gelukkig zaten er wel een paar pareltjes onder de dertig tracks. Wie kent niet "While My Guitar Gently Sweeps" of "Blackbird" of "Ob-la-di, ob-la-da". Met dank aan de inleiding van Lieuwe Toren luisterde ik toch wat met wat andere gedachten naar die nummers.(Foto website Analogues)

De vonk sloeg pas echt in de zaal dankzij de toegiften, enkele klassiekers uit de begintijd van John, Paul, George en Ringo. En natuurlijk als de niet te vermijden uitsmijter "All you Need Is Love" dat uiteindelijk zo heerlijk overloopt in de grootste Beatle-hit "She Loves You".

Nostalgie. Inderdaad. Heerlijke Nostalgie. Met een hoofdletter.


Sin en wille, krekt...

Snits, 4 maart 2018. Krekt, sin en wille kinne in soad tille. It winterke fan 2018 betiid liket hjoed de lêste dei te belibjen. De loft wie earst net mear sa blau, letter wie it wat better, dus wa't noch op de redens woe, moast der by wêze, want moandei kin it wolris oer wêze.

swette Fansels wie de iisbaan oan de Ljouwerterdyk de "place to be". Feilich in rûntsje ride, mei musyk en je koenen ek noch poeiermolke of waarme woarst keapje. De Opregte Sneeker hat de wille net op dy iisbaan belibbe. Juster tidens in kuierke mei Frou D by de Swette del en dêr sjogge je benammen it jongfolk foar it earst op de redens.

doosIt bewiis lei derby. De doaze mei de nije redens liket krekt iepen makke te wêzen. En it binne fansels "Hoge Noren", dus gewoan yn de skuoun stappe en de fiters goed fêst meitsje.

Nee, dan wy eartiids. Op houtsjes ride dy't altyd skeef ûnder de skuon sieten. De Opregte Sneeker hat dizze keunst nea ûnder de knibbel krigen, dus in karriêre as suksesfol reedrider siet der net yn. Spitich? No nee, eins net.

Wille wie der justerjûn ek te belibjen yn ús beide teäters. Yn de grutte "Enge Buren", yn de lytse, de Noorderkerk, Gurbe Douwstra, Piter Wilkens en Marcel Smit. Diskear gjin Cliffs, gjin Friezen lit jimme hearre of Knoopkes, mar in programma mei de favoriten fan de trije.

doosDe Opregte Sneeker hat keazen foar de trije "sjongers/lietsjeskriuwers" sa't se harren sels omskriuwe. De "Enge Buren" hawwe wy al ferskate kearen op it Oerolfestival sjoen; harren keunstkes kinne wy sa njonkelytsen wol.

De hast folle tribune wie optein oer wat de Gurbe, Piter en Marcel (fan de Westereen) brochten. It wie wat country-êftich mei oersettingen fan bygelyks Hank Williams. In pear eigen lietsjes kamen ek foarby, mar net de meast bekende.

Fan 'e moarn ris de aginda foar de kommende wike besjoen. En foar de wike dernei. Tongersdei de earste echte riedsfergadering yn it nije ûnderkommen oan de Marktstraat. De ried fan Súdwest-Fryslân is ommers ferhuze fan it âlde gemeentehûs fan Wymbritseradiel nei it noch âldere fan Wymbritseradeel.

Doe't de dag fan tiisdei de 13de foar it ljocht kaam, wie ik efkes wat fernuvere. Merke op it Martiniplein en tagelyk, noch gjin 100 meter fierder, opnamen foar it EO-televyzjeprogramma Nederland Zingt. Ik sil mei belangstelling nei de útstjoering sjen: "De Heer is mijn Herder" mei op de eftergrûn it leven fan de botsauto's en sa. Dat wurdt perfoarst in fleurich programma.