Terug naar de voorpagina...

Se hale "oans" bruchje fut, mar der komt wel un nijen een

Sneek, 9 mei 2019 - Fannemorgen un telefoantsje fan Frou D. "Wat se nou an ut doen binne by oans in ut sloatsje, ik weet ut nyt?"

bruchje Werom fan un boadskapke in 'e stad mar efen bij dat werk siën. Wat is der te rêden?

Da's gau dúdlik. "Oans" bruchje het syn tiid hat. It hout is antasten en su. Mar, seit de man fan Stienstra en Van der Wal: der komt weer un nijen een. Un groate troast, al had un doadlopend fytspad achter hús ok wel aardich weest.

En dan krij je in de gaten dat ut bruchje der al su'n 30 jaar leit. En dat je hast 50 jaar leden folleybalden met de fader fan de man by ut bruchje.

poelen Dat gefoel fan dy foarby fliegende jaren had de Oprechte Sneeker ok toen hy op Earste Paasdach met Frou D. om de meer fytste. Op un bankje by de Poelen keek hy naar wer hy as jonge fan un jaar of tien met suske en ouwelui met de boat lei. By ut baken. Ut globke was fut, mar ut baken staat der noch altyd. 't Sal wel nyt utselde geheel weeze as toen, mar dat hewwe je met alles, nou. Net as "oans" bruchje.

aap Oait bin ik, geloaf ik, in de Apeheul bij Apeldoorn weest. Seker weet ik ut nyt. Mar wêr ik wel seker fan bin is, dat ik saterdach der was. Tussen de buien deur in kuier deur dat park maakt.
Wy waren interesseerd in de beesten, mar sij nyt in oans. Tenminste as ik dy grouwe op de foto goed bekiek. Nou ja, fine sy dat se opsloten binne of denke se dat wy dat binne?


Op Kruiswegwandeling en Farao-bezoek...

Sneek 4 april - Gisteren hebben wij de Kruiswegwandeling gedaan. Bijna acht Sneker kilometers langs veertien winkels en nuttige instellingen, waar we binnen (of in de etalage) de lijdensweg van Jezus in woord en beeld meegekregen. Dat alles in de aanloop naar de Paasdagen.

statie bonneIn een leuk en nuttig boekwerkje wordt van elke statie iets verteld. Een mooi initiatief van pastoor Van der Weide, die meteen maar een pastorale link naar het heden legt.

We begonnen in het Bonifatiushuis, een vanouds katholieke zorginstelling (vroeger noemden we zoiets gewoon het bejaardenhuis), die grenst aan een school, die ook naar die heilige is vernoemd. En waar de meisjes vroeger les van de nonnen kregen.

We eindigden in de Martinuskerk aan de Singel, het godshuis zonder echte toren, want toen die gebouwd zou worden, stopten de roomse Snekers het geld liever in het Sint Antoniusziekenhuis. Zo zie je maar weer hoe belangrijk de rol van de katholieke bevolking in de Sneker historie is geweest.

statie martinus Bij het Jozef-altaar stond de laatste statie en na die bekeken te hebben, maakten we een slag door de kerk. En daar hingen, een beetje in het duister, alle staties aan de muur.

Dus, als we direct naar de kerk waren gegaan, hadden we met het bijbehorende boekje in de hand ons heel wat calorieverlies kunnen besparen. Maar hadden we wel de wandeling gemist, wijst Frou D. uw dienaar terecht terecht.

Nu we het toch over een boekje hebben: met een boekje kun je het hele land doorkomen. In ieder geval op de laatste zondag van de Boekenweek. Omdat wij Van der Velde een "Leeuwarden-Fryslân 2018" en "Oude Maasweg Kwart Voor Drie" lichter hadden gemaakt, mochten we zondag gratis sporen.

boekReisdoel was Assen. Leeuwarden en Groningen vonden we wat te dichtbij, gezien de prijs die we voor de boeken hadden betaald. Utrecht of Amsterdam was te ver weg.

In de Drentse hoofdstad stond de interessante tentoonstelling "De zwarte Farao's" op het programma. Met alle respect voor alle belangstellenden, maar op de zondag van de Boekenweek gaan we maar niet weer naar welk museum dan ook. Druk, druk, druk.

In de trein idem, dito. We hebben nog nooit meegemaakt dat op die dag, en buiten de spitsuren, mensen de hele rit moesten staan.

Maar goed, we waren desondanks weer eens mooi fut, nou.