Terug naar de voorpagina...

Toen de Afsluitdijk nog tweebaans was en
Woodstock veraf...

Sneek, 21 augustus 2019 - Het was weer een week met aha-erlebnissen voor de Opregte Sneeker. Dat leverde in ieder drie herinneringen op waar ik even bij stil wil staan. Ten eerste: de Amerikaanse filmacteur Peter Fonda is overgegaan tot heerlijkheid. Ten tweede: het is vijftig jaar geleden dat het beroemde popfestival Woodstock werd gehouden en ten derde: wij brachten zondag een bezoekje aan het Afsluitdijk Wadden Center bij Kornwerderzand.

waddencenter

Laat ik maar met het laatste beginnen. We zagen het markante gebouw vaak op weg naar de Randstad, maar het was er nog steeds niet van gekomen om er even aan te steken. Dus toen de weerapps op de smartphone unaniem een wat suterige zondagmiddag beloofden, tuften Frou D. en uw scribent naar het voorterrein van de beroemde sluis.

Wat een drukte daar. Allemaal fietsers, verkeersregelaars en de Afsluitdijk Fietsbus. Was er wat te "rêdden"? Maandag las ik in de krant dat er voor het laatst over de dijk gefietst mocht worden. En dat er een fietstocht werd gehouden, die zo'n 70.000 euro had opgebracht.

waddencenter

Welnu, het beleefcentrum, eind maart vorig jaar geopend, mag er zijn. Wij hebben er rondgekeken, oude en nieuwe tekeningen bewonderd, aan diverse computerspelletjes meegedaan en veel geleerd over wat er nu en straks met en aan de dijk gebeurt en waarom we rekening moeten houden met vertragingen als we van Kornwerderzand naar Den Oever en verder rijden. Bovendien hebben we buiten de frisse IJsselmeerlucht opgesnoven.

Ooit was die Afsluitdijk een gewone tweebaansweg. Ik ben eens met een buurman van de Singel op de motor naar Julianadorp geweest. Dus ik herinner mij die "gewone" weg nog goed. Net als ik mij de oude verbinding met bijvoorbeeld Utrecht nog voor de geest kan halen.

Via Soesterberg over "binnenwegen" naar Amersfoort en Harderwijk voor je over de grote brug van Kampen en de brug bij Ens in de polder kon komen. Dan reed je langs Emmeloord naar Lemmer om vervolgens de oude weg door Hommerts-Jutrijp naar Sneek te nemen en extra moest letten op overstekende tractoren.

Dat was de tijd, en nu kom ik op Woodstock en Peter Fonda, dat je in Amicitia beter niet naar een muziekfilm kon gaan. Asing Walthaus klaagde in zijn LC-column naar aanleiding van Fonda's overlijden en dus ook de film "Easy Rider" over de kwaliteit van het geluid destijds in de Leeuwarder bioscopen. Wel, ik kan nu nog in tranen uitbarsten over wat in ons Miedema-paleis aan de Wip over het publiek werd voorgeschoteld.

Ik kon het vergelijken. Die Woodstockfilm zag ik namelijk eerst in een Utrechtse bioscoop waar niet alleen twee grote boxen onder het filmdoek stonden, maar ook aan weerskanten en achter het publiek nog een aantal. De regenbui, een van de markante momenten in de film, trok figuurlijk over je heen. Dat kon je in Sneek (en blijkbaar dus ook in Leeuwarden) wel vergeten.
boom "Easy Rider", waarin de nu zo bejubelde Peter Fonda de hoofdrol speelde (samen met Dennis Hopper), zagen Frou D. en ik ook in Amicitia. Leuke film, daar niet van. Maar om nu te zeggen tsjonge, jonge... nee. Ik had er geen gevoel bij.

Overigens ook niet bij boeken in dezelfde sfeer. "On the Road" en "Zen of de kunst van het motoronderhoud", must-haves voor de zich in die jaren progressief voelende jongeren, staan nog altijd in mijn boekenkast. Maar ik heb er amper in gelezen.

Waarom Easy Rider mij zo is bijgebleven? Precies, door de titelsong "Born to be wild" van de groep Steppenwolf. Ergens moet een elpee met dat nummer nog in een doos op zolder te vinden zijn. En Woodstock? Daar heb ik de dvd van. Maar waar is die ook al weer?

Ik zoek de plaat en het schijfje voorlopig maar niet op. Morgen zijn immers weer andere helden heengegaan en komen wel weer nieuwe herinneringen boven.


Het is weer voorbij die mooie Sneekweek...

Sneek, 12 augustus 2019 - Ja, en ook het skûtsjesilen van de SKS en tal van andere activiteiten. De Vissers heersten, althans de ouderen van dit "laach"; de jongere Visser moet zijn leerjaren nog afronden.
boom
Mooi is in ieder geval dat zo'n schipper als Klaas Westerdijk van Boornzwaag met een opmars bezig is. En alle lof voor Sytze Brouwer die vorig jaar nipt naar de tweede plaats werd verwezen en nu weer een uitstekende reservekampioen werd.

De IFKS had wat het weer betreft dit weekeinde een valse start. Woensdag al vertelde een bezorgde eigenaar van een skûtsje mij dat hij er over dacht het schip maar niet naar Hindeloopen te varen. En ook Stavoren maar over te slaan. Hij had gelijk. Het wijze alternatief was zondag op de Fluezen te hardzeilen, waar een achttal niet startte en één omsloeg.

Harde wind, een zomerstorm, PP voorspelde het vorige week al. Zware windstoten zouden zeker slachtoffers eisen. Inderdaad, toen Frou D. en ondergetekende naar de dienst te water kuierden, zagen we de afgebroken takken van deze zeker nog niet oeroude boom.

kerkdienst

Andere jaren sloten wij de Sneekweek af met het Raboslotconcert, ditmaal besloten we dat muzikale gebeuren in te ruilen voor de "Rock-dienst" van de gezamenlijke Sneker kerken. Bovendien werden we onverwachts ook nog genood aan boord van een van de sloepen "voor het lint".

Zittend luisterend naar U2Two, dat samen met de tijdens de muziek heupwiegende rockdominee (hij schijnt al tien jaar met de band op stap te zijn), dacht ik terug aan de gloriejaren van de Nederlandse relipop. Wie van mijn generatie herinnert zich niet Unit Gloria (met Robert Long) en de hit "Last Seven Days". Wie heeft niet de dubbelelpee (of cd) van "Jezus Christ Superstar" opgenomen in de muziekverzameling.

Ik kan en hoef niet "een oordeel te vellen" over de vraag of U2Two een coverband of een tributeband is. De eerste categorie schijnt het geluid van de originele groep zo dicht mogelijk te willen benaderen; de tweede speelt de nummers als eerbetoon aan hun favorieten.

boom

Een kenner van U2 en van de singer-songwriter van de band, Bono, ben ik niet. Ik ben niet zo van de pompeuze geluidswal die de groep produceerde. Zo nu en dan lette ik meer op de teksten op het grote podiumscherm dan op de sound zelf.

Deze kerkdienst te water haalde de stichtelijke rubriek in de maandagse Leeuwarder Courant. Dat deze viering niet in de serene rust van een godshuis plaatsvond (terwijl de drankverkoop vanuit een kraampje bemand door heren en dames van een serviceclub tijdens de dienst doorging), is voor de media blijkbaar toch bijzonder.

Net als de maaltijdbezorger die tijdens de zegen met zijn brommer over de brug achter het podium scheurde. Maar ja, ook dat is de charme van een openluchtdienst.


Douwe Visser voor derde keer op rij kampioen SKS

Sneek 9 augustus 2019 - Voor de derde keer op rij is Douwe Visser vanmiddag kampioen van de Sintrale Kommisje Skûtsjesilen geworden. In een wedstrijd die tot de laatste ronde spannend bleken. Maar daarna lagen de drie toppers van het klassement in de middenmoot van het klassement bij elkaar. Jappie Visser (Sneker Pan) moest na de eerste (valse) start het wedstrijdwater verlaten met een kapot roer, het gevolg van een aanvaring met Grou, waarbij Sneek in de fout was gegaan.

grou Uiteraard was aan de finish de vreugde groot aan boord van Grou. Links op de voorgrond de vuist van kampioen Douwe Visser.

De wedstrijd kreeg nog een staartje vanwege twee protesten tussen dagwinnaar Earnewâld en de Halve Maen. Omdat Gerhard Pietersma (E) in een bakboord-stuurboord-kwestie geen voorrang verleende aan Klaas Westerdijk (Halve Maen) werd de winnaar uitgesloten en kreeg hij veertien punten. De dagzege was nu voor Akkrum (Pieter Meeter).

Zie verder het wedstrijdverslag en het klassement...


We Sneekweken weer...

Sneek 2 augustus 2019 - We moeten het in het skûtsjegeweld op het water niet vergeten: we Sneekweken weer. Vrijdagavond werd dit zeilspektakel, met de nadruk op zeil, officieel geopend in Theater Sneek. Niet door burgemeester Jannewietske de Vries, het was haar eerste keer, dat er meerdere mogen volgen was na afloop de wens van ons allen, maar door KWS-voorzitter Karst Doevendans.

De meeste belangstelling ging traditioneel uit naar wie de 66ste Schipper in de Orde van de Sneker Pan zou worden. Criteria voor deze benoeming: van grote betekenis voor de zeilsport in het algemeen en voor de Sneekweek in het bijzonder.

postma

Pieter Jan Postma (37) was de gelukkige. Na een moeilijk jaar, zijn beide ouders zijn binnen een paar maanden na elkaar overleden, en een mislukte vierde kwalificatiepoging voor de Olympische Spelen (drie keer eerder ging hij wel naar het grootste sportevenement ter wereld), zette hij een punt achter zijn zeilloopbaan. Het KWS-lid sinds jaar en dag (hij debuteerde als jochie van 7 in de Sneekweek in de Optimist) gaat nu verder als zeilcoach.

Dit alles maakte mevrouw De Vries bekend voor zij namens gemeentebestuur en KWS de koperen koekenpan en de rest van de onderscheidingen uitreikte. Overigens was Pieter Jan naar het theater gelokt met het verzoek om op het podium in gesprek te gaan met een jeugdige zeilster die dit jaar de Sneekweek niet wil zeilen maar met feestvieren wil doorbrengen.

Vervolgens was het dus op naar de Kolk voor de vlootschouw. Daar stond Pieter Jan samen met partner JoAnna op de voorplecht van de boeier (foto met dank aan Jan Douwe Gorter), daar speelde de vlootschouw zich af, overstemden enthousiaste trommelaars bij de Lemmerwegbrug wat de speaker vertelde en bleef de Kolk leeg nadat het laatste schip richting Prinsengracht was vertrokken.

vlootschouw Het vuurwerk was verbannen van het ponton voor de Waterpoort naar een braakliggend terrein richting IJlst. Geen vergunning meer, vanwege de veiligheid. En mocht die plek worden bebouwd dan is het exit vuurwerk en lijkt de vlootschouw ook een stille dood te sterven.

Maar goed dat er nu nagedacht gaat worden over een meer culturele invulling van de Sneekweek in Sneek.


Net eamelje. Genietsje fan alles!

Snits -25 july 2019 -We moatte mar net tefolle eamelje oer it waarme waar. It feroaret dochs net. Gelokkich hawwe wy der gjin ynfloed op. Alteast net op koarte termyn. Dat leit oars as je nei de takomst sjogge, hâlde de saakkundigen ús foar en dêr hawwe se gelyk oan.

Wat dogge je mei sa'n waarmte goarre? As it net te hiet wurdt, stappe je op de fyts en meitsje jo in slach troch de natuer. En dan komme je altyd wol nij folk tsjin. Lyk as dizze jonge swannen. Mar, sizze oare saakkundigen, der komme tefolle fan dit soarte fan fûgels.

zwanen Krekt as de fjildmûzen mei tank oan de droechte en it lege wetterpeil. Doe't ik noch by de omrop wurke, haw ik in soad reportaazjes oer ruilferkavelingen makke. Elke gearkomste waard der wol pleite foar in legere grûnwetterstân. En no...

Ja, de tiden feroarje. De minsken dy't nei in wurksum libben noch in soad enerzjy oer ha, skine te wollen dat de maatskippij yn hâlden en dragen werom giet nei de jierren fan foar it ferneamde Woodstockfestival en foar it ynternet, doe't de wrâld om je hinne eins mar lyts wie.

Myn wrâldsje beheinde him yn de fakânsjes ta de Snitser Mar en, as ús heit it oan tiid hie, in pear wiken mei de boat nei de kop fan Oerisel. De grutte skoalreis foar de bern fan 6de klassen fan de iepenbiere skoallen, wie mei in grutte boat en sliepskippen nei Amsterdam. En wy waarden yn de gaten hâlden troch ús master Keulen en ik ekstra troch tante Feik dy't as frijwilliger mei wie foar it ierappelskilen en sa.

Festivals hiene wy yn de Snitswike net. De Blauhúster Dakkapel bestie noch net en de Snitser Ûngetiders kamen net op it starteilân. De kermis en letter de popbands yn de kafees op 'e feemerk en de konserten yn Amicitia, dat wie it.

Letter, yn de jierren '70, waard fan it Bolwerk út in pear jier in festival opsetten op de iisbaan. Doe't de âlderein yn it Frittemahof net mear sliepe koe fanwege it leven dat de bands makken, wie dat ek oer. Doe wie der ek al trelit om de muzyk. Lyk as no.

Oare moarn set it skûtsjesilen wer útein (ik sil besykje om fan alle wedstriden in ferslachje foar de Oprjuchte Snitser te meitsjen) en de Snitswike krijt nije wike freed mei de floatskou it startskot. De silers hawwe dan it echte Sneekweek-feestje op de mar; yn de stêd besiket de net-Snitser "uit zijn bol" te gean, want dat doart hy thús net.

Litte wy as oprjuchte Snitsers ús dy dagen mar gedrage as in grut tal ferdraachsume terapeuten.